Sanch Inhan (Erau)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, veire Sanch Inhan.

Sanch Inhan
Saint-Chinian

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Saint-Chinian-Vue ensemble-01.jpg
Vista generala
Blason ville fr Saint-Chinian (Hérault).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 25′ 23″ N, 2° 56′ 52″ E
Superfícia 23,29 km²
Altituds
 · Maximala
 · Minimala
 
631 m
101 m
Geografia politica
Region istorica LengadòcArmas de Lengadòc
Estat Bandièra de França França
Region
76
Lengadòc-Rosselhon Lògo de Lengadòc-Rosselhon
Departament
34
Erau Armas del Departament d'Erau
Arrondiment Arrondiment de Besièrs
Canton de Sant Ponç de Tomièiras, ancianament de Sanch Inhan
Intercom
243400454
Comunautat de comunas Sud Erau
Cònsol Bruno Enjalbert (2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
1 812 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 77,8 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Saint-Chinianais (en francés)
Còde postal 34360
Còde INSEE 34245

Sanch Inhan (Saint-Chinian en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.


Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Sanch Inhan
Babau e Boldors Ferrièiras de Possaron
Sanch Inhan Pèirarua
Assinhan Vilespassens Cebasan

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lo nom es atestat en 826 : monasterium S. Aniani, del nom de S. Anianus, avesque d'Orleans, al sègle V; mas lo nom antic èra Vernodubrus, de uerna, uerneton, « vèrnhe » e dubron, dubra, « aiga, aigas », donc « lo riu dels vèrnhes » [1],[2],[3] ; lo nom, qu'èra al començament lo del riu que passa a Sanch Inhan, es estat gardat pel meteis riu, Vernazobres (nom francés). Lo nom modèrne s'explica per la palatalizacion del producte de -nct- (*Sanct'Aniano > *Saintanian- > *Sanchanian- = *Sanch Anhan-) e per una dissimilacion : *Sanch Anhan > Sanch Inhan (cf. Salinhac (Gironda) :*Salanius + -acum > Salanhac (atestat als sègles XIII e XIV) > Salinhac [4]).

Istòria[modificar | modificar la font]

  • En 1921, Babau e Boldors ven una comuna indépendenta, a partir del territòri de Sanch Inhan [5].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2014 2020 Bruno Enjalbert divèrs esquèrra mètge
març 1983 2014 Robert Tropéano PS, puèi PRG senator (2006-2014), vice-president del Conselh General d'Erau
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1812, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
3 223 2 721 2 992 3 059 3 270 3 541 3 627 3 973 4 059
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
4 246 4 339 4 284 3 772 3 545 3 798 3 572 3 424 3 112
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
3 181 3 037 2 745 2 526 2 550 2 530 2 532 2 194 2 056
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
2 065
1 976
1 886
1 735
1 705
1 777
1 808
1 813
1 831
1 853
2009 2010
1 836
1 858
1 829
1 862
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 583
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 288
  3. Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 314 e 151
  4. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 340
  5. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=30870