Cervian

Cervian; Servian
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Vista generala de Cervian.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	43° 25′ 41″ N, 3° 17′ 59″ E
Superfícia	40,61 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 103 m; 50 m; 19 m
	Geografia politica;
País	Lengadòc;
Estat	França;
Region; 76	Occitània ;
Departament; 34	Erau ;
Arrondiment; 341	Besièrs;
Canton; 3435	Besièrs-3 (capluòc del Canton de Cervian abans 2015);
Intercom; 243400769	CA de Besièrs Mediterranèa;
Cònsol	Christophe Thomas ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	5 126 ab. Evolucion de la populacion; 5 216 ab.
Densitat	107,56 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	34290
Còde INSEE	34300

Vila d'Occitània

Cervian (en francés e oficialament Servian) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 5.427 abitants en 2022.

Geografia

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Cervian**
	Abelhan	Alinhan del Vent
Baçan		Torbes Valros en francés
Bojan	Besièrs	Montblanc

Toponimia

La prononciacion es [serbi'ãn]^[1].

Las fòrmas ancianas son : Cerviano ab integre, après 1010, in Cirvianum, cap a 1076, ad Cervian, domini de Cirviano en 1138, a Cerinano [legir : Cerviano] en 1160, apud Cervianum, hospitali de Cerviano, ecclesie de Cerviano, castro de Cerviano en 1179, apud Cervianum en 1183, terminio de Cerviano en 1197, Cervianum cum omnibus suis pertinentiis en 1210, castrum de Cerviano en 1216, bajulo de Cerviano en 1312, de Cerviano en 1323, de Serviano en 1351, 1360,, 1365, al sègle XVI, en 1636, S. Servien en 1622, Servian en 1571, 1643, 1708, 1740-1760, 1770-72 (mapa de Cassini)^[2].

Segon Dauzat e Rostaing, Cervian pòt venir siá de Cervius, siá de Servius, ambe lo sufixe -anum^[3]; segon Hamlin, Cervian ven del gentilici latin Cervius, atestat mai d'un còp a Narbona, amb lo sufixe -anum. Cervian èra una proprietat galloromana^[2].

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
març de 2008	2026	Christophe Thomas	divèrs drecha	agricultor
març de 2001	2008	Gérard Labatut	PS
1995	2001	Henri Granier	divèrs drecha
	1995
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cervian (capluòc); es ara del canton de Besièrs-3.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 4368, totala: 4439

1 800

1 966

2 047

1 892

2 174

2 250

2 203

2 213

2 254

2 224

2 285

2 387

2 395

2 760

2 615

2 689

3 029

3 376

3 649

3 516

3 395

3 681

3 531

3 301

3 110

3 059

2 745

2 930

3 053

2 832

2 752

3 056

3 355

4 136

4 049

4 136
4 209

2009

2010

4 190
4 266

4 193
4 265

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion èra de 5126 abitants e la densitat èra de 126,23 ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Estève de Servian
Elena Cabanas Gràcia, ensenhaira occitanista (1919-2010)

Veire tanben

Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Cervian.

Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ https://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/ael-art-2006-30-11-nouvelles-observations-toponymie-herault-frank-hamlin.pdf
1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 383
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 655

Portal de Lengadòc

[1] ttps://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/ael-art-2006-30-11-nouvelles-observations-toponymie-herault-frank-hamlin.pdf

[frh-2] 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 383

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 655

[1]

[2]

[3]