Lo Solièr

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Lo Solièr
Le Soulié

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Le Soulie eglise.JPG
La glèisa del Solièr.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 33′ 08″ N, 2° 41′ 24″ E
Superfícia 40,44 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
1 069 m
900 m
816 m
Geografia politica
País Lengadòc Armas de Lengadòc
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània Blason région fr Occitanie.svg
Departament
34
Erau Armas del Departament d'Erau
Arrondiment
341
Besièrs
Canton
3434
Sant Ponç de Tomièiras (La Salvetat d'Agot abans 2015)
Intercom
243400389
CC dels Monts de La Cauna e de la Montanha del Naut Lengadòc
Cònsol Roger Nègre
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
129 ab.
Evolucion de la populacion

129 ab.
Densitat 2,89 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 34330
Còde INSEE 34305

Lo Solièr (Le Soulié en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion es [lu su'ljè]. Las fòrmas ancianas son : Agnes del Solier en 1301, Agnetis de Solerio en 1302, Agnes de Soleri, Amans de Solerio en 1303 (l'identificacion de las fòrmas del sègle XIV es malsegura), mas de Solié en 1604, l'eglise du Soulier, du Soulier haut, le Soulier en 1740-60, le Soulier en 1773-4 (mapa de Cassini)[1].

Lo Solièr ven del latin solarium, « estatge, luòc naut, assolelhat » [2]. Lo vilatge es a una altitud de 895 m, sus un travèrs expausat al sud-èst. Dins lo contèxte, lo nom es benlèu equivalent a « solanalh, solairòl ». Segon Hamlin, l'occitan solièr a probablament aicí lo sens de « terren naut, expausat al solelh soleil », mas eventualament lo sens mai corrent en ancian occitan de « granièr de fen bastit per dessús un estable e que demòra dobèrt del costat expausat al miègjorn » (J.-E. Dufour, Romania 63 (1937), p. 511-18)[1].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2020 2026 Roger Nègre    
març de 2014 2020 Dominique Viste    
març de 2001 2014 Guy Combes divèrs esquèrra  
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 117, totala: 118
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 012 1 110 1 237 1 286 1 321 1 287 1 319 1 384 1 339

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 275 1 160 1 163 1 075 1 080 1 066 1 087 1 000 960

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
868 794 783 577 514 458 384 295 229

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
180
120
111
107
119
121
116
115
116
122
2009 2010
113
118
114
115
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion èra de 129 abitants e la densitat èra de 3,19 ab/km².

Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Veire tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 et 1,1 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 387
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 659