Vejatz lo contengut

Lo Pojòl

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Vilatge d'Occitània
Lo Pojòl
Le Poujol-sur-Orb
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Vista generala del Pojòl.
Armas
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 43° 34′ 50″ N, 3° 03′ 41″ E
Superfícia 4,58 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
380 m
180 m
162 m
Geografia politica
País Lengadòc Armas de Lengadòc
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
34
Erau Armas del Departament d'Erau
Arrondiment
341
Besièrs
Canton
3431
Clarmont d'Erau (Sant Gervais abans 2015)
Intercom
ZZZZZZZZZ
CC de Grand Òrb
Cònsol Yves Robin
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
1 045 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

1 076 ab.
Densitat 226,86 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 34600
Còde INSEE 34211

Lo Pojòl (Le Poujol-sur-Orb en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia[modificar | Modificar lo còdi]

Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri[modificar | Modificar lo còdi]

Comunas confrontantas de Lo Pojòl
Combas
Colombièiras d'Òrb Lo Pojòl L'Amalon
Las Airas

Toponimia[modificar | Modificar lo còdi]

Las fòrmas ancianas son : 'castrum de Pojols en 1164, castro de Poiol en 1247-48, de Pojolio en 1271, de Pojolio en 1361, 1396, Pujelio en 1457, loco de Puiolio en 1459, seigneur de Pujol en 1529, Pujols en 1613, Poujol en 1643, Pujol en 1740-60, le Pujol ou Pozols en 1740-60, le Pujol et Pujol terre foraine en 1740-60, le Poujol en 1770-72 (mapa de Cassini)[1].

Lo mot pojòl es format de puòg/puèg (del latin podium), [mot qu'a un sens oronimic mai que mai en occitanoromanic, ] e del sufixe diminutiu -eolum [2]. Autrament dich, lo mot occitan Pojòl ven del latin podiolum e significa « tuca pichona »[1].

Istòria[modificar | Modificar lo còdi]

A la revolucion, la comuna del Pojòl pren la seguida de la comunautat del meteis nom, levat las tèrras forencas que venon la comuna de Combas. Pojòl es tanben lo sèti d'un canton qu'es suprimit en 1801.

Administracion[modificar | Modificar lo còdi]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
novembre de 2011 2026 Yves Robin divèrs esquèrra  
març de 2008 agost de 2011 Francis Galbe    
març de 2001 2008 Hendrika Trassis    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Gervais; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

Demografia[modificar | Modificar lo còdi]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1039, totala: 1054

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
930 969 1 090 1 161 1 255 1 315 1 315 1 269 1 274

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 304 1 272 1 249 1 147 1 125 1 165 1 050 1 046 1 070

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 038 1 000 1 005 968 972 1 074 1 011 840 859

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
867
876
826
825
905
890
1 034
1 045
1 038
1 068
2009 2010
1 031
1 061
1 024
1 051
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion èra de 1045 abitants e la densitat èra de 228,17 ab/km².

Luòcs e monuments[modificar | Modificar lo còdi]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | Modificar lo còdi]

Veire tanben[modificar | Modificar lo còdi]

Ligams extèrnes[modificar | Modificar lo còdi]

Nòtas e referéncias[modificar | Modificar lo còdi]

  1. 1,0 et 1,1 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 297-298
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 523