Vejatz lo contengut

Pradas de Vernasòbre

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Vilatge d'Occitània
Pradas de Vernasòbre
Prades-sur-Vernazobre

Vista de la comuna dempuèi lo NE. Lo vilatge al fons
Geografia fisca
43° 26′ 54″ N, 2° 59′ 13″ E
Superfícia19,98 km2
Altitud minimala64 m
Altitud110 m
Altitud maximala663 m
Geografia politica
Modifica el valor a Wikidata
Carte
País Lengadòc
EstatBandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
34
Erau Armas del Departament d'Erau
Arrondiment
341
Besièrs
Canton
3430
Sant Ponç de Tomièiras (Sanch Inhan abans 2015)
Intercom
243400454
CC de Sud Erau
CònsolJean-Marie Milhau
(2020-2026)
Demografia
• Populacion309 ab. (2018)
Densitat15,47 ab./km²
Informacions complementàrias
GentiliciPradéens (en francés)
Còdi postal34360
Còdi INSEE34218
prades-sur-vernazobre.fr Modifica el valor a Wikidata

Pradas de Vernasòbre (Prades-sur-Vernazobre en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia[modificar | Modificar lo còdi]

Perimètre del territòri[modificar | Modificar lo còdi]

Comunas confrontantas de Pradas de Vernasòbre
Ferrièiras de Possaron Berlon
Pèirarua Pradas de Vernasòbre Cecenon
Casa d'Arnas

Toponimia[modificar | Modificar lo còdi]

Pradas[modificar | Modificar lo còdi]

Las fòrmas ancianas son : laccum de Pradis, omnes mansi et bordarie de Pradis, en 1129-1186, manso de Prudis en 1375, Prades en 1699-1733, 1740-60, Prades Succ[ursale] en 1770-72 (mapa de Cassini)[1].

Pradas ven del latin prata, plural de pratum, « prat » [2],[3]. [Mas lo nom data probablament de l'epòca occitana. Lo plural en -s mòstra que la valor collectiva de prada èra pas mai compresa en occitan]. Frank R. Hamlin precisa que prada, al respècte de prat, supausa una espandida mai granda o possedís una nuança favorabla o afectiva[1].

Vernasòbre[modificar | Modificar lo còdi]

Las fòrmas ancianas son : rivulo Vernedupri en 899-900, fluvium Vernazoubro en 1102, ad Vernezebre en 1129-1186, la riviere de Vernasobre en 1570, la Bernasobres en 1740-60, Bernasobres R. en 1770-72 (mapa de Cassini), Vernazobre (cadastre : mapa d'Estat Major)[4].

Vernasòbre es un idronime, lo nom del riu local, d'origina gallica, uerno-dubros, uerno-dubrā de uerna, uerneton, « vèrnhe » e dubron, dubra, « aiga, aigas », donc « lo riu dels vèrnhes » [5],[6]. Pendent l'Antiquitat, donèt son nom a Sanch Inhan : Vernodubrus [7], adaptat en latin. La fòrma anciana deuriá menar puslèu a *Vernasobre.

Istòria[modificar | Modificar lo còdi]

  • La comuna se creèt en 1900, a partir del territòri de Cecenon [8].

Administracion[modificar | Modificar lo còdi]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2026 Jean-Marie Milhau sense etiqueta retirat d'agricultor
2008 2014 Serge Fernandez    
març de 2001 2008 Francine Miquel    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | Modificar lo còdi]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 298, totala: 305


1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
396 380 349 365 350 350 291 258 245

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
221
246
228
203
211
236
264
267
269
270
2009 2010
274
282
279
287
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion èra de 309 abitants e la densitat èra de 15,47 ab/km².

Luòcs e monuments[modificar | Modificar lo còdi]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | Modificar lo còdi]

Veire tanben[modificar | Modificar lo còdi]

Ligams extèrnes[modificar | Modificar lo còdi]

Nòtas[modificar | Modificar lo còdi]

  1. 1,0 et 1,1 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 314
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 545
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 279
  4. Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 421
  5. Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 315 e 151
  6. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 266
  7. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 288
  8. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=27871