Esperasan

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Esperasan
Espéraza

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Dinosauria, le musée des dinosaures d'Espéraza.jpg
Dinosauria, lo musèu dels dinosaures a Esperasan
Blason ville fr Espéraza (Aude).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 42° 56′ 10″ N, 2° 13′ 17″ E
Superfícia 10,52 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
480 m
241 m
229 m
Geografia politica
País Lengadòc Armas de Lengadòc
Parçan Modèl:País de Saut Lengadocian
Estat Bandièra de França França
Region
76
d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon Lògo de Lengadòc-Rosselhon
Departament
11
Aude Escut del Departament d'Aude
Arrondiment
112
Arrondiment de Limòs
Canton
1114
de la Val Nauta d'Aude, ancianament de Quilhan
Intercom
200043776
Comunautat de comunas dels Pirenèus audencs SIREN 200043776
Cònsol Georges Reverte
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
2 002 ab.
Evolucion de la populacion

2 030 ab.
Densitat 190,3 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 11260
Còde INSEE 11129

Esperasan (oficialament en francés Espéraza) es una comuna occitana de Lengadòc en País de Saut Lengadocian situada dins lo departament d'Aude e de la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comuna situada dans la nauta val d'Aude en País de Saut Lengadocian sus l'Aude entre Coisan e Quilhan. Accès SNCF gara d'Esperasan sus la linha Carcassona - Ribesaltes.

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Esperasan
Antunhac Montasèls
Fan Esperasan Coisan
Campanha d'Aude Sant Ferriòl Rènnas del Castèl,
Granes

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son Ecclesia S. Marie de Sperazano, en 1119, de Esperazano, en 1236, de Esperasano, en 1274, de Sparzano, en 1319, de Parsano, en 1319, de Spersano, en 1320, de Sparazano, en 1347, Espérazan, en 1571, Espérésan, Espéraza, en 1594, Esparazan, en 1639, Espéraza, en 1781. La prononciacion es Esperazà, Esparsà (grafias de l'abat Sabarthès) [1], doncas normalament [espera'za], [espar'sa]. La tendéncia a sincopar lo nom apareis tanlèu lo sègle XIV; normalament la lenga selecciona las prononciacions pus simplas e cortas, mès se lo nom complet se consèrva en partida al començament del sègle XX, es pr'amor de l'influéncia de la fòrma oficiala.

Segon Dauzat, Esperasan (o Esparsan) vendriá d'un cognomen Speratus, Speratius, ambe'l sufixe toponimic -anum, de valor toponimica [2]. Sperat(i)us s'explica pel vèrbe latin spero, sperare, « esperar (quicòm de bon o de mal) »; Speratus, Speratio son de noms d'òmes atestats, mès n'es atal tanben de Speratianus (e Speratinus); Speratianus se passariá de sufixe per menar a Esperasan, çaquelà un nom d'òme latin solet ven pus rarament un toponime qu'un nom ambe sufixe.

Segon los Féniés, lo nom vendriá d'Exuperatus, evolucionat en Esperatus, e sufixe latin -anum [3]. Lo sens del vèrbe esxupero es « s'anauçar, dominar, despassar » e un nom format sus aquel vèrbe conven completament a un mèstre. La sola causa segura, es que lo nom de persona èra en -atius al moment de la fixacion del toponime, siquenon la finala seriá pas estada en -asan ([-a'za]. Cossí que siá, la vila èra una granda propietat que portava un nom derivat del nom del mèstre.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2014 2020 Georges Reverte   gendarma
2008 2014 Jean Torrent PS ensenhaire
març 1989 2008 Michel Lafitte   general, mòrt en 2014 [4]
1977 1989 André Illac PCF  
1971 1977 Maurice Villanove PCF  
1959 1971 Georges Basset de Nattes    
  1959      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Quilhan, i demorèt. Tornèron batejar lo canton Canton de la Val Nauta d'Aude (traduccion) per decret del 27 de decembre 2015.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 2002, totala: 2030
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 137 1 390 1 211 1 301 1 403 1 472 1 393 1 455 1 470

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 382 1 613 1 662 1 820 1 720 1 747 1 792 2 199 2 373

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
2 527 2 926 2 607 2 266 2 877 3 118 3 015 2 915 2 898

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
2 939
2 766
2 529
2 512
2 250
2 129
2 174
2 138
2 101
2 134
2009 2010
2 063
2 096
2 081
2 111
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Embessonatge[modificar | modificar la font]

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

  • Glèisa de Sant Miquèl d'Esperasan

Glèisa d'estil romanic bastida al sègle XIII sus la riba de l'Aude. Destruida totalament en 1575 aprèp dels combats qu'opausavan la populacion als protestants retirats dins le vilatge. Tornèt èsser bastida pendent la primièra mitat del sègle XVII. Las òbras foguèron acabadas en 1664. Foguèt renaniada al sègle XIX e restaurada entre 1995 e 2007. En 2003, una sstatua de Sant Joan Baptista, benlèu del sègle XVIII, foguèt descobèrta jols pasiment del còr.

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 126, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f218.item.texteImage
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 271
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 124
  4. https://carnet.midilibre.fr/deces/general-michel-lafitte/37357634