Vejatz lo contengut

Ròcafòrt de las Corbièras

Aqueste article es redigit en lengadocian.
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.

Vilatge d'Occitània
Ròcafòrt de las Corbièras
Roquefort-des-Corbières
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
La bòrna milliara
Armas
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 42° 59′ 30″ N, 2° 57′ 15″ E
Superfícia 45,44 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
540 m
60 m
10 m
Geografia politica
País  Lengadòc
Contrada Corbièras Armas de Lengadòc
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
11
Aude Escut del Departament d'Aude
Arrondiment
113
Narbona
Canton
1117
Las Corbièras Mediterranèa (Sijan abans 2015)
Intercom
241100593
Lo Grand Narbona
Cònsol Luc Castan
(2021-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
1 007 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

1 025 ab.
Densitat 22,4 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 11540
Còde INSEE 11322

Ròcafòrt de las Corbièras (localament Ròcafòrt de las Corbièiras e Roquefort-des-Corbières en francés) es una comuna occitana de Lengadòc administrada pel departament d'Aude de la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia[modificar | Modificar lo còdi]

Perimètre del territòri[modificar | Modificar lo còdi]

Toponimia[modificar | Modificar lo còdi]

Ròcafòrt[modificar | Modificar lo còdi]

Las fòrmas ancianas son : Rocafort en 1141, Castrum de Rocafort en 1219, Rupesfortis en 1271, Castrum de Rupeforti en 1272, De Ruppeforti en 1298, Ecclesia de Rupesforti en 1351, De Ruppefortis in Corbaria en 1366, Rocafort al sègle XIV, Roquafort en 1402, Domus de Rupeforte en 1462, Rocquefort en 1536, Al loc de Roqua Fort,... Roca Fort en 1538, Roqfort en 1682, Racafort,... Roccofort en 1779. La fòrma occitana es Roquofórt [1], dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc probablament [,rɔkɔ'fɔɾt].
Ròcafòrt es atestat en 1141, Rocafort. Lo mot ròca ven de *rocca, un mot prelatin, absent dau latin classic. Ròca prenguèt lo sens de « puèg, tuca, mont rocassós », puèi de « castèl fòrt, fortalesa ». Lo nom es completat es l'adjectiu fòrt, vengut del latin fortis, « fortificat », çò qu'afortís qu'un castèl i èra bastit [2],[3]. Lo determinant, necessari pr'amor dels nombroses omonimes, es oficial en francés dempuèi, çò pus mens, 1801 [4] fa referéncia a las Corbièiras coma airal geografic puslèu que coma apellacion contarotlada per de rasons de data (amai lo vin es classat Vin de pays des Coteaux du Littoral Audois, Vin de País dels Tuquets del Litoral Audenc).

Montpesat[modificar | Modificar lo còdi]

Montpesat es un masatge, i aviá un castèl. Las fòrmas ancianas son : Monpesadus en 1441, Castrum de Montepesato en 1176-1177, De Montepensato en 1241, De Monte Pesato en 1377, Mompezat al sègle XIV, Montpezat, annexe de Roquefort en 1639, etc [5].
Le primièr element dels Montpesats ven de l'occitan mont, del latin mons, montem. Le segond element pòt èsser le participi passat del latin pedare, «paisselar», e per extension fortificar [6]; pr'aquò, Pierre-Henri Billy (citat per Pau Burgan e Andriu Lafon) constata que pedare es sense descendéncia galloromanica [aicí, occitanoromanica] e que pensatus (de pendere) > pensat > pesat, «penjalut», conven milhor; una confirmacion es que Montpesat presenta l'atestacion De Montepensato en 1241 [7].

Istòria[modificar | Modificar lo còdi]

Administracion[modificar | Modificar lo còdi]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2021 (2026) Luc Castan    
novembre de 2020 2021 Delegacion especiala    
març de 2014 novembre de 2020 Marie-Christine Théron-Chet UMP, LR conselhièra departamentala del canton de las Corbièras Mediterranèa (2015- )
març de 1988 2014 Christian Théron RPR, puèi UMP conselhièr general del canton de Sijan (2001-2015)
  1988      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sijan; lo canton es vengut canton de las Corbièras Mediterranèa, sense cambiar de composicion e Sijan n'es lo burèu centralizator.

Demografia[modificar | Modificar lo còdi]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1018, totala: 1043

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
285 293 295 430 471 468 567 629 636

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
606 612 705 815 1 000 1 250 1 351 1 240 1 182

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 216 1 102 1 034 1 005 932 832 840 669 643

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
647
621
657
560
616
664
894
912
929
955
2009 2010
947
972
971
997
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion èra de 1007 abitants e la densitat èra de 22,16 ab/km².

Lòcs e monuments[modificar | Modificar lo còdi]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | Modificar lo còdi]

Véser tanben[modificar | Modificar lo còdi]

Ligams extèrnes[modificar | Modificar lo còdi]

Nòtas[modificar | Modificar lo còdi]

  1. Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 357, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f449.item.texteImage
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 569 e 571
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 301
  4. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=29630
  5. Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 253, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f345.item.texteImage
  6. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 473
  7. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 279-282