Sant Joan de Barro

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Sant Joan de Barro
Saint-Jean-de-Barrou

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Saint-Jean-de-Barrou, Eglise Saint-Jean-l'Évangéliste.jpg
La glèisa de Sant Joan l'Evangeliste de Sant Joan de Barro.
Blason ville fr Saint-Jean-de-Barrou 11.svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 42° 57′ 30″ N, 2° 50′ 26″ E
Superfícia 7,61 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
347 m
136 m
109 m
Geografia politica
País LengadòcArmas de Lengadòc
Parçan Corbièras Armas de Lengadòc
Estat Bandièra de França França
Region
76
d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon
Departament
11
Aude Lògo deu Departament d'Aude
Arrondiment
113
Narbona
Canton
1115
canton de las Corbièras, ancianament de Durban
Intercom
241100346
Comunautat de comunas Corbièras Salanca Mediterranèa SIREN 200070365
Cònsol Michel Diaz
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
266 ab.
Evolucion de la populacion

276 ab.
Densitat 34,95 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 11360
Còde INSEE 11345

Sant Joan de Barro (oficialament en francés Saint-Jean-de-Barrou) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia[modificar | modificar la font]

Sant Joan de Barro es una comuna puslèu pichona, mas sa densitat de populacion es fòrta perqué son territòri, desprovesit de montanhas vertadièras, es gaireben completament util.

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Sant Joan de Barro
Durban de las Corbièras
Vilanòva de las Corbièras Sant Joan de Barro Fraisse de las Corbièras
Embres e Castelmaur

Toponimia[modificar | modificar la font]

Sant Joan es atestat en 1119, eccl. S. Johannis de Berron [1]. Lo nom de Berron sembla d'aver conegut un reculament d'accent : Berron > *Barron > *Bàrro(n). Lo Berron de 1119 es benlèu un derivat del gallés beriā, « plana » [2], o puslèu d'un nom gallés *Berus, *Berrus, o del nom comun *beru-, « font » [3], mès i a pas de certitud. Sant Joan es l'Evangelista e pas lo Baptista, çò qu'es pas lo cas pus corrent.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Michel Diaz    
2001 2014 Jean-Marie Puig PS  
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Durban ; es ara del canton de las Corbièras (burèu centralizator : Fabresan).

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 266, totala: 276
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
163 184 216 275 275 308 300 309 330

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
324 315 327 310 373 574 552 565 541

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
545 514 476 499 494 493 431 396 400

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
372
314
301
292
225
204
241
248
259
262
2009 2010
269
272
281
285
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 605
  2. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 76
  3. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 75