1119

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar

1119

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Ans :
1116 1117 1118  1119  1120 1121 1122

Decennis :
1080 1090 1100  1110  1120 1130 1140
Sègles :
Sègle XI  Sègle XII  Sègle XIII
Millennis :
Millenni I  Millenni II  Millenni III


Cronologias tematicas :


Autres calendièrs :
Roman Chinés Gregorian Ebrieu Indó Musulman Persan Republican

Aquesta pagina concernís l'an 1119 del calendièr gregorian.


Eveniments[modificar | modificar la font]

Occitània[modificar | modificar la font]

Comtat de Tolosa[modificar | modificar la font]

Reünion d'un important concili a Tolosa, presidit dirèctament per lo papa Calixte II, per s'ocupar d'una eresia dualista locala. Après lo lenhier de 1022 e lo concili de 1056, aquò mòstra lo desvolopament continú d'una eresia dualista persistenta — probablament un precursor dau catarisme — dins la region. Au contrari dei mesuras adoptadas au sègle XI, lo concili decidèt de prendre de mesuras repressivas e de demandar l'ajuda militara dei senhors locaus[1].

França[modificar | modificar la font]

Representacion de la batalha de Brémule.

Perseguida dei combats acomençats en 1116 còntra lei fèus continentaus dau rèi d'Anglatèrra. D'efèct, a partir de la prima, Loís VI reüniguèt una armada per menar divèrseis incursions còntra Normandia. Afeblits dempuei sa desfacha de 1118, leis Anglés poguèron inicialament gaire s'i opausar. Pasmens, lo rèi Enric decidèt d'un còp de mobilizar de fòrças importantas còntra lei Francés. Lo 20 d'aost, ganhèt la batalha de Brémule onte 140 chivaliers francés foguèron capturats. Loís VI s'escapèt just just e reüniguèt son ost per una còntra-ofensiva. A la fin de l'estiu, intrèt ansin tornarmai en Normandia puei cremèt Ivry. Pasmens, aquela campanha s'acabèt tornarmai per una revirada e lo rèi dei Francs assaièt sensa succès d'obtenir l'ajuda dau papa Calixte II còntra son adversari (→ 1120).

Euròpa[modificar | modificar la font]

Asia[modificar | modificar la font]

Principat d'Antioquiá[modificar | modificar la font]

Una armada turca dirigida per Il Ghazi ibn Ortoq, sostenguda per Alèp, ataquèt lo principat e lo Reiaume de Jerusalèm e lo Comtat de Trípol organizèron un important renfòrç per desblocar lo regent Rogièr de Salèrne. Pasmens, Rogièr preferiguèt atacar avans l'arribada d'aquelei tropas. Sei fòrças foguèron anientadas a la batalha dau Prat dau Sang lo 28 de junh e lo regent espereu foguèt tuat. Foguèt remplaçat per Baudoïn II de Jerusalèm e lei fòrças conjugadas dei Crosats bateguèron Il Ghazi a Hab entraïnant la retirada dei Turcs.

Reiaume de Jerusalèm[modificar | modificar la font]

Après l'invasion dau Principat d'Antioquiá e la mòrt dau regent Rogièr de Salèrne durant la desfacha crosada dau Prat dau Sang lo 28 de junh, Baudoïn II e sei fòrças participèron a la còntraofensiva crosada qu'entraïnèt finalament la retirada de l'armada turca. Baudoïn II venguèt tanben regent dau principat.

Comtat de Trípol[modificar | modificar la font]

L'annada foguèt marcada per una expedicion comuna ambé lei fòrças dau Reiaume de Jerusalèm per sostenir lo Principat d'Antioquiá. Pasmens, Rogièr de Salèrne ataquèt sensa esperar l'arribada d'aquelei renfòrç e foguèt massacrat a la batalha dau Prat dau Sang lo 28 de junh per l'armada turca d'Il Ghazi ibn Ortoq. Après aqueu succès, Il Ghazi ataquèt divèrsei castèus dau Principat mai menacèt pas dirèctament sa capitala permetent l'arribada de Ponç e de Baudoïn II que foguèron venceires de la batalha de Hab entraïnant la retirada dei musulmans.

Arts[modificar | modificar la font]

Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]

Transpòrt maritim[modificar | modificar la font]

Premiera descripcion de l'utilizacion d'un compàs per de marins dins lo libre de l'escriban chinés Zhu Yu dich Pingzhou Ketan.

Economia[modificar | modificar la font]

Naissenças[modificar | modificar la font]

Decèsses[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. (fr) Michel Roquebert, L'épopée cathare - I. L'Invasion 1198-1212, Editions Perrin (2006), p. 73.