Aqueste article es redigit en òc provençau.

Esqueleta

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Tièra de 1000 articles que totas las Wikipèdias deurián aver.

Fotografia de l'esquelèt d'un tyrannosaurus.

L’esquelèt (var. esqueleta, esquelèta, òssa, ossamenta, òssas[1]) es una estructura animala rigida que sèrv de supòrt per lei muscles e leis organs. Permet tanben a un organisme pluricellular de protegir seis organs e de gardar una certana formada maugrat lei fòrças exercidas per la gravitat terrèstra.

Existís plusors tipes d'esquelèts que son lo citosquelèt de certaneis organismes unicellulars, l'idrosquelèt present dins certaneis espècias aqüaticas, l'exosquelèt qu'es un esquelèt rigid extèrne e l'endosquelèt qu'es un esquelèt rigid intèrne. Amb lei muscles e una partida dau sistèma nerviós, aqueleis esquelèts forman l'aparelh locomotor.

Tipes d'esquelèts[modificar | modificar la font]

Citosquelèt[modificar | modificar la font]

Article detalhat : Citosquelèt.

Lo citosquelèt es un ret de filaments proteïcs que permèton de donar sa forma a una cellula eucariòta e de la protegir. Pasmens, lo tèrme « esquelèt » atribuit a aquela estructura pòu èsser enganaire :

En 2006, l'existéncia d'un citosquelèt foguèt demostrada en lei cellulas procariòtas[2]. Son organizacion es encara mau coneguda mai sembla presentar de diferéncias importantas amb lo citosquelèt deis eucariòtas.

Idrosquelèt[modificar | modificar la font]

Article detalhat : Idrosquelèt.

L'idrosquelèt (ò esquelèt idrostatic) es un compartiment que contèn un liquid sota pression. Permet a un organisme de protegir seis organs intèrnes. Dins lei mitans aqüatics, pòu tanben servir a la locomocion per peristaltisme. Es un tipe d'esquelèta frequent en lei cnidaris, lei platihelmints, lei nematòdes e leis anellids[3]. Se fau tanben nòtar l'existéncia d'estructuras organicas amb una estructura idrostatica en d'espècias dotats d'un autre tipe d'esquelèt. Per exemple, en l'èsser uman, l'ereccion dau penis es permesa per una tala estructura[4].

Exosquelèt[modificar | modificar la font]

Article detalhat : Exosquelèt.

Un exosquelèt (ò esquelèt intèrne) es una envolopa rigida, en contacte dirècte amb l'environament, que permet de protegir e de suportar l'animau. Es de còps dich « cauquilha » ò « clòsca ». Existís plusors tipes diferents d'esquelèts intèrnes car se tròban dins d'organismes fòrça diferents coma leis artropòdes, lei molluscs, lo corau ò lei diatomacèas[5]. Provesisson generalament una proteccion fòrça eficaça mai son desvolopament consuma mai d'energia qu'un esquelèt intèrne. De mai, l'organisme es de còps obligat de l'abandonar per ne'n fabricar un novèu.

Endosquelèt[modificar | modificar la font]

Article detalhat : Endosquelèt.

Un endosquelèt (ò esquelèt intèrne) es un ensemble d'estructuras que permèton de suportar lei teissuts de l'organisme. Pasmens, au contrari d'un exosquelèt, asseguran pas la separacion entre lei mitans intèrne e extèrne. Lei pus coneguts son aquelei dei vertebrats que son fachs d'òs e de cartilatge. Dins aquò, d'autrei grops d'animaus, especialament au sen deis equinodèrmas, an un endosquelèt. A respècte d'un exosquelèt, un esquelèt intèrne ofrís una proteccion pus febla mai permet una creissença pus aisada de l'organisme.

Esquelèt uman[modificar | modificar la font]

Descripcion de l'esquelèt uman.
Article detalhat : Esquelèt uman.

L'esquelèt uman es compausat de 206 òs constants e d'un nombre variable d'òs subrenumeraris que se desvolopan generalament lòng d'un ligament articular (sesamoïds) e entre leis òs de la vòuta craniana (òs wormians)[6]. Sa massa totala es de 3 a 4 kg en la femna e de 4 a 6 kg en l'òme. Aqueleis òs forman, amb lei ligaments, lei tendons, lei muscles e lo cartilatge, lo sistèma locomotor de l'èsser uman. An tanben un ròtle de supòrt per lei muscles e de proteccion per certaneis organs coma lo còr e lo cervèu.

L'esquelèt uman es organizat a l'entorn de plusors ensembles :

Au nivèu culturau, l'esquelèt es sovent considerat coma una representacion e mai una personificacion de la mòrt car es la darriera partida d'un còrs uman que disparéis durant lo procès de decomposicion normau d'un còrs. Aquela proprietat conferís una importància particulara ais esquelèts en arqueologia e en paleontologia. D'efiech, son generalament l'element principau que permet de descriure l'anatomia d'un èsser uman ò d'una espècia ancian.

Annèxs[modificar | modificar la font]

Liames intèrnes[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • (en) Naomi Balaban, The Handy Anatomy Answer Book, Visible Ink Press, 2008.
  • (fr) Michel Guay, Anatomie fonctionnelle de l'appareil locomoteur : os, articulations, muscles, PUM, 2005.
  • (fr) P. Kamina, Anatomie clinique, tome 1 - Anatomie générale, membres, 4a edicion, 2009.
  • (fr) Elaine N. Marieb e Katja Hoehn (trad. per Sophie Dubé), Anatomie et physiologie humaines, Pearsons, 2019.
  • (en) Jan A. Pechenik, Biology of the Invertebrates (7th ed.), McGraw-Hill Education, 2015.
  • (en) Edward E. Ruppert, Richard S. Fox e Robert D. Barnes, Invertebrate Zoology (7th ed.), Thomson, Brooks/Cole, 2003.
  • (fr) Elizabeth Vitte e Jean-Marc Chevallier, Nouvelle anatomie humaine : atlas médical pratique, Vuibert, 2006.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Lo Congrès Permanent de la Lenga Occitana, Dicod'Òc, cèrca « squelette », consultat lo 14 de novembre de 2021, [1].
  2. (en) Rut Carballido-López, « The Bacterial Actin-Like Cytoskeleton », Microbiology and Molecular Biology Reviews, vol. 70, n° 4,‎ 2006, pp. 888-909.
  3. (en) Garth Chapman, « The hydrostatic skeleton in the invertebrates », Biological Reviews of the Cambridge Philosophical Society, vol. 33, n° 3,‎ 1958, pp. 338-371.
  4. (en) D. A. Kelly, "The functional morphology of penile erection: tissue designs for increasing and maintaining stiffness", Integrative and Comparative Biology, 2002, 42 (2): 216–221.
  5. (en) Susannah M. Porter, "Seawater chemistry and early carbonate biomineralization", Science, 2007, 316 (5829): 1302.
  6. A la naissença, l'esquelèt uman es constituit d'aperaquí 350 òs.