Balmar

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vila d'Occitània Blason Languedoc.svg

Balmar
Balma

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Balma Lotissement 1.jpg
Vista aeriana de lotejaments al sud de Balmar.
Blason ville fr Balma (Haute-Garonne).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 36′ 40″ N, 1° 29′ 58″ E
Superfícia 16,59 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
218 m
151 m
135 m
Geografia politica
País Lengadòc Armas de Lengadòc
Parçan Tolosan
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània Blason région fr Occitanie.svg, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Departament
31
Nauta Garona Armas del Departament de la Nauta Garona
Arrondiment
313
Tolosa
Canton
3143
Tolosa-10, ancianament de Canton de Tolosa-8
Intercom
243100518
Tolosa Metropòli
Cònsol Vincent Terrail-Novès
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
14 929 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 899,88 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Balmanais, Balmanaises (en francés)
Còde postal 31130
Còde INSEE 31044

Balmar[1],[2],[3] (Balma en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, del departament francés de la Nauta Garona, en region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Aquela comuna es situada sus las ribas de l'Èrs Mòrt dins la banlèga èst de Tolosa.

Accès[modificar | modificar la font]

Istòria[modificar | modificar la font]

  • La vida coneguda de Balmar comencèt a l'Edat Mejana. Petit fèu qu'apartenguèc, en partida, a l’evescat de Tolosa, fosquèc elevat en baroniá episcopala en 1279. Es doncas l’evesque que fosquèc senhor e baron de Balmar. La baroniá de Balmar tenguèc dus consolats, aquel del Pin e aquel de Balmar. Les cònsols son nomenats cada annada pel senhor evesque, le jorn de Totsants. Fosquèron mejancièrs entre la noblesa, la granda borgesiá, les representants dels òrdres religiós d’una part, e le pòble del campèstre d’autra part.
  • Le siu ròtle principal fosquèc d'administrar les denièrs comunals. Levèc impòsts e talhas. Fosquèron encargats dels camins, ponts e arbres bordant los camins. Assegurèron l’òrdre, la tranquillitat e las bonas mors e fasquèron respectar las proprietats e las culhidas.
  • Pendent l'Ancian Regime, Balmar, dit tanben Balma-et-Saint-Martin, èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. La glèisa de Sant Martin de Beauville o de Las Bòrdas èra annèxa del Pin de Balmar; èra plan al sud del centre actual, dins lo quartièr de Las Bòrdas. En 1790, Balmar èra del canton de Tolosa; en l'an IX, passèc al canton de Tolosa-sud, en 1973, de Tolosa-8. La glèisa Sant Josèp se bastiguèc al sègle XIX [4], al centre de la comuna.
  • Abans la Revolucion Francesa, la populacion de Balmar se compausava subretot de familhas d’agricultors. Un petit nombre d'artesans demorava a Las Bordas.
  • La baroniá episcopala de Balmar fosquèc venduda al marqués Guilhèm de Castelpers le 17 de novembre de 1770.
  • La comuna de Balmar fosquèc creada per un decret de l’Assemblada Constituenta de 1789 le 1èr de decembre de 1790, ocupa, mai que mai, le territòri del consolat de Balmar. Le primièr cònsol de la novèla comuna fosquèc Henri Lassalle-Preserville.
  • Al sègle XIX e fins a la Granda Guèrra, la comuna construguèc les sius camins, le siu ostal de vila, sa pòsta, una glèisa al centre de son territòri e tornèc bastir gaireben tota la glèisa de Sent Martin de Bovila.
  • Fosquèc solament dins le segond mitan del sègle XX que Balmar, de vilatge rural, venguèc vila residenciala. Sa populacion passèc de 1724 abitants en 1954 a 6530 en 1970 amb las primièras construccions d'ostals de quartièr. Le primièr quartièr data de 1956 le Claus Sant Pèire. Institucions militaras e entrepresas s’installèron.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2020 Vincent Terrail-Novès UMP, LR conselhièr regional
1995 2014 Alain Fillola PS conselhièr general (2001-2015)
març de 1971 1995 Eugène Bonnet RPR conselhièr general, senator
  1971      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Tolosa-8; es ara del canton de Tolosa-10.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 14929, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
546 544 603 635 790 802 785 863 883

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
840 835 795 797 877 893 944 916 965

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
913 909 886 821 868 937 966 1 276 1 724

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
2 890
4 276
7 127
8 117
9 506
11 944
12 793
12 946
12 951
13 203
2009 2010
13 284
13 592
13 474
13 832
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanbens[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  4. Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 4 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html