Vejatz lo contengut

Vilanovèla

Aqueste article es redigit en lengadocian.
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Pels articles omonims, vejatz Vilanòva (omonimia).

Vilatge d'Occitània
Vilanovèla
Villenouvelle
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
L'ostal de la comuna.
Armas
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 43° 26′ 11″ N, 1° 39′ 50″ E
Superfícia 7,95 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala		  
241 m
170 m
158 m
Geografia politica
País Armas de Lengadòc Lengadòc
Parçan Lauragués
Estat Bandièra de França França
Region
76		 Occitània
Departament
31		 Nauta Garona Armas del Departament de la Nauta Garona
Arrondiment
313		 Tolosa
Canton
3138		 Revèl (Vilafranca de Lauragués abans 2015)
Intercom
200017408		 CC de las Tèrras de Lauragués
Cònsol Nicolas Fédou
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)		 1 404 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

1 422 ab.
Densitat 173,84 ab./km²
Autras informacions
Gentilici vilanovelés
Còde postal 31290
Còde INSEE 31589

Vilanovèla[1],[2],[3],[4] (Villenouvelle en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

[modificar | modificar lo còdi]

Comuna situada dins l'airal urban de Tolosa dins Lauragués a 27 km al Sud-Èst de Tolosa. Se trapa dins una granda zona de comunicacion materializada amb la linha de tren Bordèu cap Seta, la RN 113, l'autorota A61, lo Canal del Miègjorn. Lo lièch de l'Èrs Mòrt constituís en partida la limite sud. Lo traçat de l'antica via romana Via Aquitània coïncidís per la comuna gaireben amb aquel de RN113 d'uèi. Una de las principalas brancas dels Camins de Sant Jaume, la Via Tolosana travèrsa tanben la comuna.

Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

[modificar | modificar lo còdi]

Toponimia

[modificar | modificar lo còdi]

Le tipe Vilanòva designa una aglomeracion novèla, fondada a l'Edat Mejana per un senhor o una comunautat religiosa, sense que siá fait mencion de las franquesas autrejadas a las Vilafrancas [5].
Las fòrmas ancianas son : Villa Noveta en 1267, Villa novella et Godorvilla en 1428[6],[7]. Godorvila, Godervila sembla desparegut.
Vila a le sens de « vilatge ». Le nom èra format de vila e de l'adjectiu femenin nòva, ambe'l sufixe diminutiu -eta, per un sens de « vilanòva pichona » . Aquel sufixe diminutiu [benlèu percebut coma umiliant] fosquèc remplaçat per -ela al sègle XV. Segon Negre, es una francizacion [8],[6] [sembla pensar que novèl, novèla apareguèc en occitan sul modèl del francés, çò qu'es pas assegurat, al mens per le Nòrd : Ab la dolçor del temps novel...].

Istòria

[modificar | modificar lo còdi]

Le lòc de Guadarsing (S. Saturninus) èra una glèisa [9]. Al nòrd-nòrd-èst del vilatge, i a un masatge de St-Sernin que deu correspondre a Guadarsing. Probable que le vocable de la glèisa de Vilanovèla, qu'es ara Sant Sarnin, es estat manlevat a l'ancian centre anterior a la creacion de la bastida.
Vilanovèla es una bastida establida al sègle XIII en un lòc nommat Garric, poblada en partida per les abitants de Sent Roma pr'amor de l'inseguretat [10].
Pendent l'Ancian Regime, Vilanovèla èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Sant Sarnin. Tanlèu 1790, Vilanovèla èra del canton de Vilafranca. Le diccionari de las localitats de la Nauta Garona precisa que Vilanovèla fosquèc temporàriament annexat a Sent Roma en l'an VIII, mes la relacion es probablament a inversar [11].

Administracion

[modificar | modificar lo còdi]
Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 (2026) Nicolas Fédou PS foncionari
març de 2001 2014 Louis Cazeneuve PS  
març de 1983 2001 Francis Fédou PS  
març de 1977 1983 Raymond Castelle    
1969 1977 Jean-Marie Issart    
    Jean Soucale    
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Demografia

[modificar | modificar lo còdi]
modificar « persona »
 v · d · m 		 Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1382, totala: 1398
179318001806182118311836184118461851
1 103 1 061 996 1 035 1 055 1 035 997 1 001 985
185618611866187218761881188618911896
885 822 753 748 724 692 661 622 590
190119061911192119261931193619461954
597 557 532 486 494 519 505 501 535
196219681975198219901999200620072008
590
 619
 645
 762
 905
 940
 1 238
 1 280
 1 302
1 316
20092010
1 304
1 318		 1 324
1 338
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008

  • En 2018 la populacion èra de 1404 abitants e la densitat èra de 176,6 ab/km².

Lòcs e monuments

[modificar | modificar lo còdi]

Personalitats ligadas amb la comuna

[modificar | modificar lo còdi]

Véser tanben

[modificar | modificar lo còdi]

Ligams extèrnes

[modificar | modificar lo còdi]

Nòtas

[modificar | modificar lo còdi]
  1. ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
  2. ↑ «Toponimia occitana».
  3. ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
  4. ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
  5. ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 723
  6. 1 2 Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 815
  7. ↑ Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastique, in Annales du Midi, 1953, p. 127
  8. ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 26 133
  9. ↑ Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 2, p. 1036, cercar sus Gallica
  10. ↑ Émile Connac Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 4, p. 2932, cercar sus Gallica
  11. ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 52 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
Recuperada de « https://oc.wikipedia.org/w/index.php?title=Vilanovèla&oldid=2480777 »