Le Borg de Sant Bernat

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Le Borg de Sant Bernat
Bourg-Saint-Bernard

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Bourg-Saint-Bernard - Panorama.jpg
Blason ville fr Bourg-Saint-Bernard (Haute-Garonne).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 36′ 11″ N, 1° 42′ 48″ E
Superfícia 16,6 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
253 m
223 m
156 m
Geografia politica
País Lengadòc Armas de Lengadòc
Parçan Lauragués
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània Blason région fr Occitanie.svg, ancianament de Miègjorn-Pirenèus
Departament
31
Nauta Garona Armas del Departament de la Nauta Garona
Arrondiment
313
Tolosa
Canton
3117
Revèl, ancianament de Lantar
Intercom
243100880
Comunautat de comunas de las Tèrras de Lauragués SIREN 200071298
Cònsol Andrée Oriol
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
979 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 58,98 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Bourguignons (en francés)
Còde postal 31570
Còde INSEE 31082

Le Borg de Sant Bernat[1],[2],[3] (Bourg-Saint-Bernard en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 22 km à l'èst de Tolosa.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lo nom del vilatge ven de Bernat de Claravals, un presicaire de talent de l'ortodoxia catolica del sègle XI.

Istòria[modificar | modificar la font]

Pendent l'Ancian Regime, Le Borg de Sant Bernat èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, èra del canton de Lantar, en l'an VIII, del canton de Caramanh, en l'an X tornèt a Lantar. Las glèisas son Sant Bernat, Sant Pèire de Ròcas, Sant Pau de Bretas (dispareguda); la glèisa de Sant Martin de la Ribièra, que concernís Taulat, es sus la comuna [4].

Pendent l'Ancian Regime, la parròquia de Ròcas èra de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, èra del canton de Lantar, en l'an VIII, del canton de Caramanh, en l'an X tornèt a Lantar. Lo vocable de la glèisa, annèxa del Borg de Sant Bernat, es Sant Pèire [5].

La parròquia de Sant Pau de Bretas (nom supausat) es istorica : glèisa dispareguda al sègle XVI, cementèri al sègle XVIII [6].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2001 2020 Andrée Oriol divèrs dreta retirada
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 979, totala:
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
590
605
585
584
659
772
823
821
841
855
2009 2010
872
886
903
918
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personas ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]

Vida locala[modificar | modificar la font]

Educacion[modificar | modificar la font]

Fèstas[modificar | modificar la font]

Cada an, lo diluns de Pentacosta es celebrada la fèsta del Prat Contast. Aquela tradicion locala ven de l'an 1211. Dins la crosada contra los Albigeses, los joves del Borg, armats de picas, desliurèron un dels lors per lo tornar a sa maire qu'èra veusa. La veusa reconeissenta dels liberators del filh donèt per eles lo diluns de Pentacosta una fèsta de cavals dins lo seu prat. En sovenir la fèsta serà celebrada cada an per totjorn.

Los joves del vilatge e alentorn festejan, un cortègi partís del vilatge. S'i trapa dins l'òrdre: los musicians que jògan la musica tradicionala, la bandièra, los enfants en abits de soldats amb casques e picas, lo cònsol de caval davant de cavalièrs en abits, l'escut del Prat e aquel del Borg, des carris e veituras florits. Es a miègjorn del solelh (14 h) que lo cortègi partís seguit pels vilatgeses. La fum de gents se dirigís cap al prat situat dins la val du Giron a prèp de 2 km al nòrd del vilatge. Dins aquel prat d'una ectara e mièja environ, l'usatge vòl qu'una superfícia, a la dintrada, de prèp catòrze aras, siá d'en primièr desromegada pel proprietari, per mostrar que la dintrada es liura. L'èrba deu demorar dins tot lo rèsta del prat, perque los cavals pòscan pàisser e fringar en tota libertat. Aquí se dona la fèsta.
La musica jòga dins son luòc reservat. Las danças començan, se corre, s'amusa, se ritz, se ditz que « dins lo prat cap filha de pè », las audaciosas son transportadas e rotladas dins l'èrba mas delicatament se se vòl aver l'onor del poton autorizat. Se sèga l'èrba d'amor gatge de fidelitat, conservada preciosament fins al ramelet de l'an que ven.
Los cavalièrs se preparan en linha e partisson per la corsa. Aprèp tres torns sovent aprèp de peripecias, lo cavalièr arribat primièr es fach rei de la fèsta. Causís sa cavalièira entre las joventas del vilatge que ven reina, li pausa una corona de flors blancas sus sa tèsta. Lo rei la pren sus la cropa va de al cap dels cavalièrs que causisson tanben cadun lor cavalièra formant atal lo reinatge.
A 15 oras lo cortègi se torna format e daissa lo prat acompanha del fum de gents per tornar al vilatge. A la fin del camin lo cortègi se dispersa, se mescla a la gents.
La musica torna, las danças començan, las barracas de la fièra e los vira-vira son investits. Un grand fòc d'artifici marca lo començament del bal de nuèit que s'acabarà fòrça tard.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  4. Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 7 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
  5. Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 39 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
  6. Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 44 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
  7. Site del club

Voir aussi[modificar | modificar la font]

Articles connèxes[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

  • [1] Le Borg de Sant Bernard sul site de l'INSEE