Aspèth

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Aspèth (omonimia).

Aspèth
Aspet

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Aspet - La façade de la mairie.jpg
L'ostau de la comuna d'Aspèth.
Blason ville fr Aspet (Haute-Garonne).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 00′ 58″ N, 0° 48′ 08″ E
Superfícia 26,37 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
1 240 m
470 m
399 m
Geografia politica
Region istorica Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Comenge Armas de Comenge
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
31
Nauta GaronaArmas del Departament de Nauta Garona
Arrondiment Sent Gaudens
Canton Aspèth
Intercom
243100609
Comunautat de comunas de de las tres vaths
Cònsol Josette Sarradet (2008-2014)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
961 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 36,44 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Aspétois (en francés)
Còde postal 31160
Còde INSEE 31020

Aspèth[1],[2],[3] (Aspet en francés) qu'ei ua comuna gascoa de Comenge situada en departament de la Nauta Garona e en region d'Occitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Situada ath pè deths Pirenèus en Comenge, Aspèth qu'ei plaçada a 15 km ath sud-èst de Sent-Gaudenç e ath pè deth pic de Cagiri que senhoreja sus la vath a 1 912 m.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Josette Sarradet    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 961, totala:
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
1 065
1 186
1 229
962
986
923
942
938
948
1 044
2009 2010
947
1 049
950
1 047
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Cultura locau e patrimòni[modificar | modificar la font]

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

  • Glèisa Sant-Martin.
  • Capèra de Miejacòsta, dedicada ara Verge Maria.

En Aspèth, las tralhas d'aquera temporada que son escassas. Au sègle XIVau probable, la vila qu'estó embarralhada dab clausuras e tanben tres pòrtas, de las quaus la dita Pòrta Sant-Martin. Lo campanar de la glèisa qu'ei en suspart de la Pòrta qu'endosta un carrilhon famós de 16 campanas. Au darrèr deu capcèr actuau de la glèisa, que vedem engüèra uei la capèra senhorau, d'estile gotic, que la clau de vòuta ei emberogida de las armas de la familha de Coarrasa.

Uns saberuts locaus qu'assolidan engüèra uei, la tor deth Shucau, qu'ei en suspart de la vila, e seré ua « tor de senhalizacion ». A pròva de la lor tèsi, que s'emparan sus ua seria d'articles vielhs de Maurici Gourdon, publicats en 1910, 1911 e 1912 a la Revista de Comenge. Pasmens, l'ipotèsi aquesta, emetuda per Maurici Gourdon, que'n ei l'encausa, qu'ei beròi injustificada : aquera teoria ne s'empara pas sus arren. Ailàs, cada brocadura toristica que la torna condar. Segon Mondon e Gourdon, que seré estada edificada enter lo sègle XIIau e lo sègle XIVau. Adonc que l'atribuishen a l'Edat Mejana centrau o autanplan a l'Edat Mejana baisha shens que sia segura la causa. D'aquí endavant, la question de la soa datacion n'ei pas reglada e las Cartas d'Aspèth que son mudas cap e tot aquiu dessus. Que l'aperan tanben — dab tòrt — « tor sarrasina ».

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.