Sent Sarnin de Duràs

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Sant Sernin (Òlt e Garona))
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Sent Sarnin de Duràs
Saint-Sernin

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Stsernin47 mairie.JPG
L'ostau de comuna de Sent Sarnin.
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 42′ 43″ N, 0° 14′ 22″ E
Superfícia 21,07 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
127 m
92 m
42 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
47
Òlt e Garona Armas deu Departament d'Òlt e Garona
Arrondiment
472
Arrondiment de Marmanda
Canton
4711
Les Coteaux de Guyenne, ancianament de Duràs
Intercom
244700449
Comunautat de comunas deu País de Duràs
Cònsol Pierre Clament
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
424 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 20,12 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47120
Còde INSEE 47278

Sent Sarnin de Duràs[1] (oficialament en francés Saint-Sernin) es una comuna occitana d'Agenés situada dins lo departament d'Òlt e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Sent Sarnin de Duràs
Riucau
(Gironda)
Vilanuèva de Duràs Sent Astier
Savinhac de Duràs Sent Sarnin de Duràs Sent Joan de Duràs
Duràs Pardalhan


Toponimia[modificar | modificar la font]

Per Sent Sarnin, Bénédicte Boyrie-Fenié cita qualques atestacions ancianas, totas en latin : Sancti Saturninii de Duras (1326), Sancti Saturnii (ecclesia ~) prope Durassium (1342), Sancti Saturnii (eccl.) prope Duracum (1515), Sancti Saturnii (r. ~) (1520) [2].

Dauzat e Rostaing, Ernèst Negre e Jacques Astor (citats per B. Boyrie-Fénié) son d'acòrd sus l'interpretacion emb Bénédicte Boyrie-Fénié : la comuna pòrta lo nom de l'avesque de Tolosa, Saturninu (m), martirizat en 257; la prononciacion es [sensar'ni] ([de dy'ra]); i a donc pas agut d'afebliment en -e de la vocala -a de la pretonica, qu'es etimologica [3],[4] (aquò sembla precisat pr'amor de l'evolucion supausada a tòrt per Negre : Saturninus > Saorni > Sarni > Serni) e de la grafia francesa. Lo nom oficial es Saint-Sernin, mès l'usatge local es d'escriure Saint-Sernin-de-Duras (veire las plancartas a l'entrada deu borg sus Street View).

Per Luberçac, l'origina deu èstre la meteissa que la de Liberçac (que deviá èstre *Luberçac a l'Edat mejana) : segon Dauzat e Rostaing, ven deu nom d'òme latin Lūpercius, emb lo sufixe -acum[5]. Probable qu'èra la propietat d'un òme d'aquel nom. U longa demòra u; mès u brèva se muda en o, çò qu'explica Lobersan (o Loberçan).

Istòria[modificar | modificar la font]

Preistòria[modificar | modificar la font]

I a a Castèugalhard (nom supausat) un éperon barré (mot e nocion francés : un morre rocassut que sa partida pus estreta es copada per una fortificacion qu'empacha de passar). Consistís en un fossat de 12 m de larg e de 30 m de long curat dens lo ròc, qu'isòla completament la partida protegida deu plan. Tresplomba la petita val de Lègue (nom francés), afluent de Dordesa. Sa datacion es pas segura : de l'Edat deu fèr e d'epòca celtica benlèu, mès a estat tornat utilizat pendent deus sègles [6].

Antiquitat[modificar | modificar la font]

A Sainte-Quitterie (nom francés : Senta Quitèira ?), an trobat deus tiules, de la ceramica e deu veire e de las escòrias que fan supausar de las activitats metallurgicas. En 1997, pas lonh deu site precedent, a Terre vieille (Tèrravièlha), an desentarrat deus tròces de tiules a rebòrd, de las terralhas a gròs gran e un amulet obrat de pèira verda. L'istorian Frédéric Vincent ne'n conclutz que i aviá d'establiment benlèu efemèrs per tots los bòscs que dependián de las villae. An trobat tanben de traças d'abitat a Luberçac (mès pas una villa) [7].

Edat Mejana[modificar | modificar la font]

Luberçac fuguèt pas totalament abandonat dempuèi l'Antiquitat (mès se'n mancava pas de gaire) puèi que lo nom (antic) se sauvèt e que lo vilatge es sus un luec ancianament ocupat. Mès venguèt una parròquia probablament perqué deus colons venguts de Sent Airard s'i installèren, tanben probablament avant l'an Mila. Frédéric Vincent pensa que Luberçac fuguèt una granda parròquia e que fuguèt desmembrada per la creacion de Savinhac, puèi de Sent Sernin, enfin de Senta Crotz des Aigrons. Luberçac, mair d'aquelas tres parròquias, venguèt finalament una petita parròquia [8].

Epòca Contemporanèa[modificar | modificar la font]

  • Sent Sarnin annexèt Luberçac en 1825 [9].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
1998 2020 Pierre Clament PS director regional adjunt
  1998      
1859 1862 Pierre Fouché    
1836 1859 Paul Désir Chevassier    
1835 1836 Pierre Margeride    
1833 1835 Antoine Vergnol    
1830 1833 Georges Augustin Malardeau    
1826 1830 Bardèche    
1820 1826 Jean Chavassier    
1816 1820 Léon Malardeau    
1812 1816 Antoine Vergnol    
1801 1812 Pierre Margeride [10]    
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Sent Sarnin èra deu canton de Duràs. Dempuèi la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, es deu canton de Les Coteaux de Guyenne (en francés), que son burèu centralizator es a Duràs.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 424, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
549 575 578 579 912 988 1 018 913 874

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
830 862 844 743 800 783 692 618 647

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
648 645 619 561 561 622 585 609 602

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
532
414
366
362
340
397
460
447
433
442
2009 2010
419
428
429
438
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Demografia de Luberçac[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 424, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
355 292 339 305 - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
460
447
433
442
2009 2010
419
428
429
438
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • Las donadas de la dreta deu grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Sent Sarnin de Duràs.

Luecs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas emb la comuna[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Lot et Garonne, ed. CAIRN, Pau, 2012
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Lot et Garonne, ed. CAIRN, Pau, 2012, p. 257
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Lot et Garonne, ed. CAIRN, Pau, 2012, p. 257
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 591, a St-Cernin
  5. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 413, a Loubersan
  6. http://www.duras.free.fr/histoire.php#Le%20paysage%20de%20la%20seigneurie%20et%20la%20formation%20du%20r%C3%A9seau%20paroissial, Premièra Partie, Chapitre II, I, C
  7. http://www.duras.free.fr/histoire.php#Le%20paysage%20de%20la%20seigneurie%20et%20la%20formation%20du%20r%C3%A9seau%20paroissial, Premièra Partie, Chapitre II, II, B
  8. http://www.duras.free.fr/histoire.php#Le%20paysage%20de%20la%20seigneurie%20et%20la%20formation%20du%20r%C3%A9seau%20paroissial, Premièra Partie, Chapitre III, I, B, 3
  9. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34623
  10. http://www.annuaire-mairie.fr/ancien-maire-saint-sernin-47.html