Montflanquin

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Flag of Occitania (with star).svg Vila d'Occitània Blason Languedoc.svg

Montflanquin
Monflanquin

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Village Monflanquin.jpg
Vista generala de Montflanquin.
Blason ville fr Monflanquin (Lot-et-Garonne).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 31′ 59″ N, 0° 46′ 07″ E
Superfícia 62,21 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
207 m
147 m
64 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana
Parçan Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
47
Òlt e Garona Armas deu Departament d'Òlt e Garona
Arrondiment
473
Arrondiment de Vilanuèva d'Òlt
Canton
4724
Lo Naut Agenés Perigòrd, ancianament Canton de Montflanquin
Intercom
244701371
CC de las Bastidas en Naut Agenés Perigòrd
Cònsol Nathalie Founaud-Veysset
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
2 328 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 37,42 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47150
Còde INSEE 47175

Montflanquin[1] (oficialament en francés Monflanquin) es una comuna occitana d'Agenés, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Montflanquin
Sent Estròpi de Bòrn
Bodin de Bòrregard
Lo Laussó Paulhac
Castèlnuèu de Gratacamba Montflanquin Montanhac de Leda
La Salvetat de Leda Vilanuèva d'Òut La Cauçada
Savinhac de Lèisa

Toponimia[modificar | modificar la font]

  • Montflanquin. Bénédicte Boyrie-Fénié fornís plan d'atestacions ancianas, mai que mai latinizadas : Monteflanquino (castrum de), en 1259, Montem Flanquinum (prope ~), en 1259, Montemflanquinum (parrochia... prope ~), en 1264, et de Monteflanquino, en 1264, Monflanqui (Senh Andreu de ~), en occitan, en 1266, castrum de Monteflanquino, en 1271, Monte Flanquino (villa de ~), en 1282, Monte Fflankyno (de ~), en 1283, Montis Fflanquini (prepositum ~), en 1291, Montis Flanquini (bajulus noster ~), en 1293, Montflanquin, en occitan, en 1294, Monte Fflanquino, en 1305, Mons Flanconis, Flankini, Flanquinus, Franquini, en 1307-1317, Mont Flankyn, Mont Flanquyn, Montflanquin in Agenn., en occitan, en 1307-1317, Montisflanquini (prioratus secularis ~), en 1313, Monte Flanquino (capella de ~), en 1326, Montflanquin (locum de ~), en occitan en 1358 [2]. Tots los autors i veson lo mot occitan mont, o lo mot latin mons, montem, « montanha, puèg » e un nom germanic d'òme, que pòt benlèu èsser Frankin per Dauzat e Rostaing [3], o Franchin, per Negre, citat per B. Boyrie-Fénié. Lo nom actual e dels sègles XIII e XIV supausa lo passatge de -r- a -l-, doás consonantas vesinas : ([fraŋ'ki] > [flaŋ'ki], mas òm se pòt estonar que sola una fòrma anciana, Mons Franquini, garde l' -r- etimologica [4].
  • Calviac es format d'un nom latin d'òme, Calvius, de Calvus, « lo capplumat, lo cau, lo calvet » e del sufixe -acum (explicacion donada per d'autres Calviacs) [5],[6].
  • Lamothe-Fey o Lamothe-Feyt (noms francés) es marcat, segon Durengues, dins lo pouillé (inventari dels bens eclesiastics) de la diocèsi d'Agen, de Valéri (1520) coma (Rector)... et de Monte Faieto [7]. Monte es una error probabla. Lo nom d'origina seriá benlèu La Mòtafaiet e lo sufixe collectiu -et, del latin -etum a lo meteis sens que sa varianta -eda, del latin -etam. Aquel nom gardariá lo remembre d'una fageda. Mòta, del bas latin motta, d'origina prelatina, aviá lo sens de nautor, puèg, e prenguèt lo de « tap, supèl, tèrme, natural o artificial, que sèrv de basa a un castèl », e per extension, lo nom del castèl. En situacion dominanta a l'oèst, al nòrd e a l'èst, mas sus un planòl arredondit, lo site del vilatge es pas ideal per un castèl, çò que justificariá un tap artificial. Las grafias francesas suggerisson que l'element -faiet se simplifiquèt per coalescéncia e donèt [fɛj(t)] (après [fe'jet]), çò que permetriá probablament una grafia La Mòtafèit.
  • Corconat en francés, Corconac per Durengues, que cita l'inventari de Valéri : In archipresbyteratu Fumellensis : Prior de Corconaco, rector ejusdem e de Salvitate. Nòstra Dòna de Corconac èra parròquia e priorat (que dependiá del de Catús en Carcin). Son annèxa èra Sent Miquèl de La Salvetat de Valens [8]. Per (Sant Martin de) Corconac, Dauzat e Rostaing escrivon que lo nom ven d'un nom gallo-roman d'òme, *Curconnus, del gallés Curcus, amb lo sufixe -acum [9], latinizacion del sufixe gallés -aco(n). I a pas de rason de refusar l'explicacion pel vilatge agenés. Corconac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Curconnus. Lo sufixe -ac es vengut regularament -at dins la prononciacion dempuèi l'Edat Mejana, d'aquí la grafia francesa, mas es pas costuma de zo notar atal e la grafia corrècta es Corconac.
  • Ròcafèra. Senta Magdalena (fòrma supausada) de Ròcafèra es una anciana parròquia [10]. Lo nom es format de dos elements, un nom e un adjectiu. Lo nom es ròca, d'un mot prelatin *rocca, passat dins las lengas romanicas. A lo sens de « montanha o tuca rocassuda », puèi de « castèl fòrt bastit dessús ». L'adjectiu es l'occitan fèra, « salvatja, ferotja », femenin de fèr, del latin ferus [11] (explicacion per Ròcafèra (Aude), valable tanben pel vilatge agenés). Ròcafèra es una formacion de l'epòca feudala e l'objectiu de la nominacion èra d'espaurir los enemics eventuals.
  • Tairac (escrit Teyrac o Tayrac en francés). Deu aver la meteissa origina que la comuna de l'ancian canton de Bòuvila : un nom latin d'òme Tarius e sufixe -acum [12],[13].
  • Crosilhac (escrit Crouzillac en francés)
  • La Barta (escrit Labarthe en francés), que testimònia d'un luèc que foguèt bartassièr, abans que lo desbosiguèsson.
  • Saint-Caprais (en francés), notat S. Crapazy sus la mapa de Sanson al sègle XVII [14], generalament pauc segura per la fòrma dels toponimes, mas aqueste còp Sent Crapasi sembla possible. Lo nom remembra lo primièr avesque d'Agen, martir en 303 [15].
  • Saint-Hilaire (en francés)
  • Galaiçac (oficialament Galayssac en francés), près de Calviac. Deu èsser un transferiment del nom de Galeißac, luèc disparegut, notat dins las mapas de Cassini e de Belleyme [16] e absent de las mapas recentas. Galaiçac èra, segon Durengues, una parroquiòta de 80 armas e 50 comuniants abans 1789 [17]. Lo luèc d'origina deviá èsser dins Montanhac de Leda, al nòrd de Grèzelongue, en direccion de La Cauçada. Lo nom marca pro l'ancianetat de Galaiçac, format sense certitud de Galatius (nom que vòl dire Lo Galate) e del sufixe -acu(m), o -aco- en gallés (Galatiacu- donariá puslèu *Galasac).

Istòria[modificar | modificar la font]

L'ancian canton de Montflanquin[modificar | modificar la font]

Per la constitucion del canton, veire lo tèxte de Georges Odo [18]. Las informacions son un pauc diferentas de las de las fichas Cassini de cada comuna.

En 1790, lo canton compreniá Montflanquin, St Caprais, St Hilaire, Tairac, Ròcafèra, Calviac, La Barta, Corconac, Crosilhac, e la Salvetat der Leda, donc en gròs la comuna de Montflanquin d'aquí a 1852. L'ancian canton de Montflanquin compreniá, d'aquí a 2015, las comunas de :

  • Gavaudun (après 1797 o 1801; en 1793 : canton de Montanhac)
  • La Capèla Bironç (après 1797 o 1801; en 1793 : canton de Montanhac)
  • La Cauçada (canton de Montsegur d'aquí a 1797 o 1801)
  • La Mòtafèit (annexat per Montflanquin abans 1806)
  • Lo Laussó (après 1797 o 1801; en 1793 : canton de Montanhac)
  • Montflanquin
  • Montsegur (après 1797 o 1801; abans 1797 : canton de Montsegur [19]; lo canton compreniá La Cauçada, Savinhac, Sent Albin, St Perdoux, qu'èra una parròquia annèxa de Sent Albin e qu'es ara dins la comuna de La Cauçada; dispareguèt en 1797 [20])
  • Montanhac de Leda (après 1797 o 1801; abans 1797 : canton de Montanhac)
  • Paulhac (après 1797 o 1801; abans 1797 : canton de Montanhac)
  • Sent Albin (après 1797 o 1801; canton de Montsegur d'aquí a 1797)
  • Salas (après 1797 o 1801; abans 1797 : canton de Montanhac)
  • La Salvetat de Leda (creada en 1852 a partir de Montflanquin)
  • Savinhac de Lèisa (après 1797 o 1801; canton de Montsegur d'aquí a 1797)
  • Vaurís (annexat per Salas en 1826)

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2020 Nathalie Founaud-Veysset divèrs esquèrra documentalista
2008 2014 Francis Bordes divèrs drecha veterinari
març de 1983 2008 Daniel Soulage UDF deputat (1993-1997), senator (2001-2011
19 1983      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra canton; es ara del canton de Le Haut Agenais Périgord (en francés), donc del Naut Agenés Perigòrd.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 2328, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
7 690 5 038 5 365 5 010 5 201 5 057 5 075 4 980 4 912
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
4 164 3 842 3 789 3 468 3 299 3 235 3 089 3 172 3 086
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
3 017 3 039 3 090 2 596 2 646 2 534 2 512 2 525 2 416
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
2 308
2 354
2 368
2 356
2 431
2 258
2 352
2 342
2 344
2 398
2009 2010
2 346
2 401
2 373
2 429
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 1793, la municipalitat englobava Montflanquin, Beauregard, Boudy, Cailladelles, Lacaussade, La Mothe Fey, Aubin, Savignac et Villas, dont Montflanquin, Bòrregard, Bodin (veire Bodin de Bòrregard), La Cauçada, Sent Albin (Agenés), Savinhac de Lèisa per las comunas actualas; Cailladelles sembla d'èsser ara dins Castèlnuèu de Gratacamba, Lamothe-Fey (La Mòtafèit < La Mòtafaiet ?) es demorat dins Montflanquin e Villas o Villars es dins Sent Estròpi de Bòrn (èra una parròquia annèxa de Bòrn [21])
  • Montflanquin annexèt Lamottefey (nom francés) abans 1806 (pas de donadas de recensament, quitament en 1793, donc recensada ambe Montflanquin).
  • En 1852, La Salvetat de Leda, qu'èra dins la comuna de Montflanquin, venguèt una comuna independenta (643 abitants en 1856).
  • 2013 : 2328 abitants (37 ab/km²).

Luècs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia occitana
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 179
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
  4. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 179
  5. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
  6. http://communes-oc.cg24.fr/cantons/carlux/CALVIAC-EN-PERIGORD.htm
  7. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/318/mode/2up
  8. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/430/mode/2up
  9. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 211
  10. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/424/mode/2up
  11. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 571
  12. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 279
  13. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 671
  14. http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b77101733/f1.item.zoom
  15. http://nominis.cef.fr/contenus/saint/8626/Saint-Caprais.html
  16. http://patrimoinmonflanquin.free.fr/doc.htm
  17. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/414/mode/2up
  18. http://revolm.free.fr/Canton1789.htm
  19. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=23010
  20. http://revolm.free.fr/Canton1789.htm
  21. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/426/mode/2up