Alon

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Alon
Allons

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Allons Église Saint-Christophe 01.jpg
La glèisa Sent Cristòu.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 12′ 10″ N, 0° 03′ 11″ O
Superfícia 76,33 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
156 m
121 m
98 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
47
Òut e Garona Armas deu Departament d'Òut e Garona
Arrondiment
474
Nerac
Canton
4714
Los Bòscs de Gasconha (Hoalhés avant 2015)
Intercom
244701355
CC deus Tuquets e Lanas de Gasconha
Cònsol Jean-Marie Pons
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
163 ab.
Evolucion de la populacion

169 ab.
Densitat 2,29 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47420
Còde INSEE 47007

Alon (Allons en francés) qu'es ua comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion es [a'luŋ]. Las fòrmas ancianas que son Alon au sègle XVIII, Alanum, Alonum, en latin, en 1276, Alan en 1276, Alon en 1317, capella de Gez e de Lan en 1326, Lon en 1328. Lo nom de la comuna qu'es logicament Alon[1].

Segon l'ancian site Visites en Aquitaine, Alon que correspón a un ancian vilatge galloroman nommat *Aluntium. Aquera afirmacion que sembla tirada deu Dauzat e Rostaing, mès a prepaus d'Alonh (Aups d'Auta Provença). Dauzat que's basava sus una localitat de Sicília d'aqueth nom [2]. Pr'aquò, l'etimologia supausada, Aluntium (> *Alonç) que va en contra de totas las fòrmas ancianas e la shiulanta finala que seré estada prononciada en gascon, enquèra mèi au sègle XIII.

L'origina, segon Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'es benlèu un nom germanic d'òme Alon o lo cognomen Alonus. Las fòrmas Lan e Lon que s'explican per confusion de la prumèra sillaba damb la preposicion a[1].

Bénédicte Boyrie-Fénié s'interròga pas sus la rason de l's finala en francés. Lo lòc es pas lunh dau Vasadés girondin qui coneish cas nombrós de noms de parròpias metuts au plurau, çò qui correspón a collectius (l'ensemble deus abitants). Sovent lo nom deu vilatge que's confón après damb lo deus abitants[3], mès que pòt arribar lo fenomèn se produsisca pas o sia reversible; lo darrèr cas qu'es benlèu lo d'Alon, se la grafia francesa es pas analogica deu vèrbe aller, « anar ».

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
mai de 2020 2026 Jean-Marie Pons    
2014 2020 Pascal Cucchi    
març 2001 2014 Olivier de la Fage   agricultor
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 175, totala: 176
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
757 948 919

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 826 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 832 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
304



Cercar
172
174
173
173
180
2009 2010
174
175
176
177
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 et 1,1 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Lot et Garonne, ed. CAIRN, Pau, 2012, p. 46
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 12
  3. Miquèu Audoièr, Ua solucion unica a un problèma doble : lo grop -ts, fonetica istorica e toponimia, País Gascons n° 269, novembre-décembre 2013