Engairac

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Engairac
Engayrac

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Engayrac - Château de la Combebonnet -1.JPG
Lo castèl de Combabonet (o de La Comba Bonet).
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 15′ 37″ N, 0° 53′ 11″ E
Superfícia 10,03 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
227 m
220 m
110 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Novèla Aquitània
Departament
47
Òut e Garona Armas deu Departament d'Òut e Garona
Arrondiment
471
Agen
Canton
4704
Lo País de Sèrras (Bauvila avant 2015)
Intercom
244700514
Aglomeracion d'Agen
Cònsol Marie-France Salles
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
166 ab.
Evolucion de la populacion

175 ab.
Densitat 14,86 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47470
Còde INSEE 47087

Engairac[1] (Engayrac en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.


Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion es [eŋgaj'rak]. Las fòrmas ancianas son : parrochia de Engayrac en 1271, capella de Anguerat en 1326, rector Sancti Petri de Anguiraco, en latin, en 1520, rector Sancti Petri de Anguiraco, en latin, en 1593[2].

Segon Dauzat, lo nom vendriá deu nom germanic d'òme Inchar, damb lo sufixe -acum, o puslèu la preposicion in, « dins », e un derivat de gar, « pèira » (cf. Engayrasque a Severac del Castèl)[3].

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica Engairac per lo nom germanic d'òme Angarius, damb lo sufixe -acum[2], latinizacion del sufixe gallic -ācon.

Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l'ipotèsi de Negre es la milhora e se basa sus un nom atestat. La parròquia a un omonime, Sent Pèire d'Angairac, a L'Onor de Còs. A Campanhac, dins l'èst de la comuna, anciana parròquia, an trobat un cementèri de la Nauta Edat Mejana d'una superficia de près d'una ectara[2]. Per l'etimologia de Campanhac, consultar per exemple Campanhac prèp Carcin.


Istòria[modificar | modificar la font]

La comuna se sonava Combabonet (o La Comba Bonet ?), lo nom del castèl. Prenguèt lo nom d'Engairac en 1868[4], dejà present sus la mapa de Cassini (Engayrac), coma nom de parròquia.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
junh de 1995 2026 Marie-France Salles divèrs esquèrra puèi LREM mèstra de conferéncias, conselhièra generala (2004-2015) puèi departamentala (2015-)
març de 1971 1995 Pierre Gorju    
  1971      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 149, totala: 150
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
603 601 521

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 396 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 279 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
196



Cercar
158
150
148
148
151
2009 2010
146
149
144
147
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion èra de 166 abitants e la densitat èra de 16,55 ab/km².

Luècs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas damb la comuna[modificar | modificar la font]

Veire tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. IEO Toponimia occitana
  2. 2,0 2,1 et 2,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 110-111
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 263
  4. http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=9965