Boglon

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Boglon
Bouglon

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Bouglon Mairie.jpg
L'ostau de comuna.
Blason ville fr Bouglon (Lot-et-Garonne).svg
Armas
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 23′ 39″ N, 0° 05′ 52″ E
Superfícia 13,92 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
143 m
135 m
35 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Vasadés (centrau o stricto sensu)
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
47
Òut e Garona Armas deu Departament d'Òut e Garona
Arrondiment
472
Marmanda
Canton
4705
Las Seuvas/Ahorèsts /Los Bòscs de Gasconha, (Boglon abans 2015)
Intercom
244701355
CC deus Tuquets e Lanas de Gasconha
Cònsol Joseph Balaguer
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2017)
616 ab.
Evolucion de la populacion

629 ab.
Densitat 43,39 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47250
Còde INSEE 47034

Boglon (Bouglon en francés) es una comuna vasadesa de Gasconha, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Lo borg, pincat sus sa sèrra, garda los emplecs e bastiments administratius, escòla, ostau de comuna, gendarmeria, agéncia postala, mès l'activitat comerciala (modèsta e en baisha) s'es concentrada au Clavièr, sus la D 933 (anciana RN 133) Marmanda-Castèlgelós, crotzada on convergeishen tanben duas departamentalas relativament importantas, la D 106 venguda d'Argenton, d'Antanhac e Granhòs e la D 147 venguda de Boglon e de Cocumont. Lo Clavièr avèva tanben una gara, sus l'anciana linha de Marmanda au Mont de Marsan, barrada en 1971. Signe infalhible de centralitat comerciala dens un (ancian) canton, lo Crèdit Agricòla manquèt pas de s'i installar. I a pas au Clavièr, pr'aquò, de desvolapament important de l'abitat recent.

Comunas a l'entorn.

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Boglon
Samasan Senta Marta
Garin Boglon Lo Gresèth e Cavanhan
Argenton

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son : Boglonium, en latin, en 1174, Boglonio Veteri (de ~), en latin, en 1214, Boglonio (de ~), en latin, en 1274, Boglonio (castrum de ~), en latin, en 1274, Boglon (de ~), en occitan, en 1285, Boglonio (de ~), en latin, en 1289, Blugun (Reymundus de ~), en 1294, Boclun, Bloclun, Boglon, Bugelon (milites et probi homine de ~), en occitan e occitan latinizat, en 1307-1317, Bocglonium (villa in terra Vasat.), en latin, en 1316, Bouglon (balliva de ~), en 1318, Bocglon, en occitan, en 1363, Boclon (de ~), en occitan, en 1407, Bocglon, en occitan, en 1416. La prononciacion es [bu'kluŋ] [1]. Dauzat explica Boglon per *Bucculone, deu nom latin d'òme *Bucculus, varianta de Buccillus, dab lo sufixe -onem [2]. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, e Bénédicte Boyrie-Fénié era-medisha son meilèu per Bucculus, de Buccus (Negre) o Buculus, cognomen explicable per buccula, « petita boca » (B. Boyrie-Fénié), totjorn dab lo sufixe -one(m). A partir de *Buculone, la sonorization de las sordas intervocalicas mia a *Bugulon(e) e per sincòpa de la vocala pretonica a *Bug(u)lon [1]. Las fòrmas medievalas en Bocgl- han véser que l'assordiment deu grop -gl- intervocalic en -kl- èra dejà complit au sègle XIV. Las fòrmas com Boglonio pròvan pas l'existéncia d'un -i- dens l'etime : son latinizacions d'après lo nom de l'epòca, pauc diferent deu nom actuau.

Istòria[modificar | modificar la font]

Boglon estot en purmèir a Boglon Vielh, pui la populacion se desplacèt au borg actuau (avant 1214, segon l'atestacion de Boglonio Veteri), près deu castèth e de la comandaria templèira, que dependèva de la de Corts (mès lo siti de Boglon èra dejà ocupat a l'epòca romana, segon los vestigis arqueologics [1]). Boglon Vielh garda sa glèisa romanica deu sègle XII e un petit cementèri com testimoniatges de son anciana existéncia.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2014 2026 [3] Joseph Balaguer    
març 1989 2014 Marie Dupiol UDF pui UMP retirada
avant 1988 1989 Élise Cazaubon PCF  
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra caplòc deu canton de Boglon; es adara deu canton de las Seuvas/Ahorèsts /los Bòscs de Gasconha.

Demografia[modificar | modificar la font]

Demografia 1793[modificar | modificar la font]

En 1793, la populacion èra de 2490 abitants, mès la municipalitat èra Bouglon, Argenton, Cavagnan et Guerin, donc Boglon, Argenton, Cavanhan e Garin.

Evolucion demografica dempui 1800[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 604, totala: 622
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
706 703 696 767 776 817 820 854

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
845 901 810 745 702 742 709 668 610

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
584 608 603 556 533 547 538 505 520

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
573
540
516
503
532
528
571
583
594
601
2009 2010
604
610
613
619
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2017 la populacion èra de 616 abitants.

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 1,1 et 1,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 66-67
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 102
  3. https://www.sudouest.fr/2020/05/28/un-recours-depose-a-bouglon-7518452-4778.php