Cassinhàs

Cassinhàs; Cassignas
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	A Las Trichariás (nom supausat)
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 18′ 03″ N, 0° 47′ 20″ E
Superfícia	7,86 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 221 m; 210 m; 106 m
	Geografia politica;
País	Guiana Agenés;
Estat	França;
Region; 75	Novèla Aquitània;
Departament; 47	Òut e Garona ;
Arrondiment; 471	Agen;
Canton; 4716	Canton del País de Sèrras (La Ròca Timbaud avant 2015);
Intercom; 200023307	CA del Grand Vilanovés;
Cònsol	Jean Redon ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	127 ab. Evolucion de la populacion; 129 ab.
Densitat	15,01 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	47340
Còde INSEE	47050

Vilatge d'Occitània

Cassinhàs (Cassignas en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Cassinhàs**
	Autafaja
Montvalent		Frespuèg
La Ròca Timbaud		Causac

Toponimia

La prononciacion es [kasi'ɲas]. Las fòrmas ancianas son : de Cassinhano, en latin, en 1271, capella de Cassinhas en 1326, Sancti Petri de Cassanhas en 1520, B. Petri de Cassignaco, B. Joannis Duabus Vallibus en latin, al començament del sègle XVII^[1].

Segon Dauzat, Cassinhàs vendriá del latin cassanea, derivat collectiu de cassanus, « casse », damb lo sufixe aumentatiu -acium^[2]. Mès Dauzat usa tanben del nom latin Cassenius o *Cassanius per explicar Chassignieu e Chassigny^[3]

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica Cassinhàs per l'occitan cassanha, damb lo sufixe aumentatiu -às^[1].

Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, una vocala de cassanha o de sos derivats, mots del lengatge ordinari, pòt pas èsser alterada e passar de a a i [de Cassanhàs a Cassinhàs]. Demòra, sense certitud, lo cognomen Cassinius damb lo sufixe -anu-. Lo sufixe a perdut n anteconsonantic e gardat -s de l'ablatiu locatiu de *Cassinian-, Cassinianis, atal coma a Preishàs e a Sauvanhàs^[1]. Veire Cassinhabèra e Tornàs ont Cassanha, sense cap de dobte, es efectivament alterat per la meteissa dissimilacion.

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Qualitat
mai de 2020	(2026)	Jean Redon
març de 2008	2020	Alain Bayssié	retirat agricòla
març de 1989	2008	Dominique Pascual	retirat agricòla
	1989
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 118, totala: 120

354

329

425

406

396

361

362

323

313

305

270

290

275

259

252

234

237

225

221

218

188

199

169

182

157

173

156

138

105

112

120

135

147

148

139
143

2009

2010

129
133

120
125

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion èra de 127 abitants e la densitat èra de 16,16 ab/km².

Luècs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Comunas d'Òut e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 78-79
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 152, a Cassagnabère
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 177

Portau de Guiana

[bbf-1] 1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 78-79

[2] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 152, a Cassagnabère

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 177

[1]

[2]

[3]