Pugmiclan

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Pugmiclan
Puymiclan

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Eglise Notre-Dame de Puymiclan.jpg
La glèisa de Nòstra Dòna de Pugmiclan.
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 30′ 46″ N, 0° 19′ 00″ E
Superfícia 25,74 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
126 m
90 m
42 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana
Parçan Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Nòva Aquitània BlasonNouvelleAquitaine.svg
Departament
47
Òlt e Garona Armas deu Departament d'Òlt e Garona
Arrondiment
472
Marmande
Canton
4731
Canton des Coteaux de Guyenne, ancianament de Sèishas
Intercom
244701363
Vath/Val de Garona Aglomeracion
Cònsol Michel Feyry
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
611 ab.
Evolucion de la populacion

629 ab.
Densitat 23,74 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47350
Còde INSEE 47216

Pugmiclan [pymi'klan] [1] (oficialament en francés Puymiclan) es una comuna occitana d'Agenés [2], situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Pugmiclan
Sèishas Montinhac e Topinariá
Viraselh Pugmiclan Sent Bertomiu d'Agenés
Virac de Trec Gontaut de Nogaret Agmèr

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son en latin e per la darrèra en francés : Podii Micla (castrum de ~), en 1239, Podio Miclano (ecclesia de ~), en 1318, Podio Miclano (eccl. Beate Marie de ~) cum suis annexis de Nozeriis, de Guizon et Sancti Cassiani, en 1504, Podio Miclano (eccl. Nostre Domine de Pinibus alias de ~) cum suis annexis, en 1504, Podio Miclano, de Nozeriis, de Boysas et Sancti Cassiani (R. de ~), en 1520, Puymiclan (N.D. de ~) et ses annexes, au sègle XVII. La prononciacion es [pymi'klan]. La comuna es de dialècte lengadocian brajairagués, dit perigòrd, mas a proximitat del gascon planiu (varianta orientala del gascon garonés parlada en Marmandés [3]. La prumièra atestacion testimònia d'una prononciacion purament lengadociana, mas la prononciacion observada es gascona, emb la varianta pug del latin podium, bordalesa e vasadesa, e l'articulacion de -n finala.

Nòstra Dòna dels Pins es l'anciana capèla del castèl situada dins lo borg, qu'a remplaçat coma parroquiala N.D. de Feuges (en francés), situada al sud près del cementèri. Las annèxas son Sent Pèir de Nosièras [4], al nòrd de Pugmiclan, Guson (< Aguson), « alias de Bourdet », segon Durengues, al sud-èst, Boysas o Doysas (luèc disparegut tanlèu lo sègle XVII), Sent Cassian seriá segon Durengues Sent Gracian de Rebec (nom francés), al sud-èst de la comuna [5]. Dins aquela lista es pas question de Sent Pèir de Londres (roïna a la devisa de Viraselh, près de la fabrica Georgelin).

La dificultat es d'explicar lo determinant Micla(n). Se pòt pas acceptar l'explicacion de Massip qu'i vesiá un cognomen latin vengut del grèc arcaïc micla, « craba » [6], per de rasons evidentas : dins un nom antic, -cl- se seriá palatalizat en -lh-. Bénédicte Boyrie-Fénié, tanplan coma Dauzat e Rostaing, considèra lo nom coma escur [7],[8]. Mas la solucion poiriá èstre un nom romanic coma Miquèl o Micolau, sigut del sufixe -anu(m), utilizat après l'Antiquitat, e qu'aquel nom se siá sincopat posteriorament. Coma lo tractament del nom es gascon (pug e non pas puèg, -n finala articulada) e que -e- pretonic se pronóncia [ə] en Gasconha occidentala, vocala especialament fragila, Miquèl/Miquèu es pus probable que Micolau : * (Pug)miquelan > [-mikəlan] > [-mik(ə)lan] > [-miklan]. E se lo nom èra antic, çò qu'es improbable per un sintagma d'aparéncia feudala, la preséncia d'una vocala entre -c- e -l-, amudida per sincòpa dins un segond temps, auriá empachat la palatalizacion (> -lh-). La sola dificultat, benlèu, es que Miquèl/Miquèu es un nom rare a l'Edat Mejana, mès es pas impossible de lo trobar : Puegmichèu.

Nosièras[modificar | modificar la font]

Del latin nucaria (de nux, qu'a donat notz, « cacau »). Es un luèc plantat de noguièrs [9].

Guson[modificar | modificar la font]

Seriá una varianta emb aferèsi (supression del començament) de Aguson [10]. Lo nom ven probablament d'un nom latin d'òme Acutius, Acusius o Agusius, emb lo sufixe -one(m). Cf. Gusargues.

Sent Pèir de Londres[modificar | modificar la font]

Sent Pèir de Londres es citat dins lo pouillé (inventari de bens eclesiastics) de Valeri (1520) : In archiprebyteratu Vesalmensi [= de Vesaume], Rector de Leda sive Londres, Sancti-Stephani et Sancti-Laurencii [11]. Sent Pèir es lo nom de l'apòstol e Leda, un idronime semblable al nom del riu del canton de Montflanquin deviá èsser lo prumièr nom del luèc. Aquò tomba fòrt plan perqué la glèisa es dins la comba d'un riu, lo Manet, afluent de Trec, çò qu'explica los aigats qu'arroïnèron la glèisa e la fasquèron abandonar. Lo riu a simplament cambiat de nom. La bastida del sègle XIV situada a proximitat portava lo nom de la capitala del duc-rèi [12].

Saint-Étienne de Londres (nom francés)[modificar | modificar la font]

Sent Estève o Sent Estèfe ? Dins l'oèst occitan, las glèisas dedicadas al sent an sovent la fòrma mièja-sabenta Estèfe, mas aquò demandariá verificacion. Sent Estève es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa [13],[14]. Abans d'èsser de Londres, lo determinant èra de Prunhac [15] (del nom latin d'òme Provinius e sufixe -acum, o de prunus, « prunièr » e sufixe -iacum [16]. Lo vilatge a donc de las originas anticas.

Sent Laurenç[modificar | modificar la font]

Lo nom es lo d'un diague martirizat a Roma, en 258, en burtlant a petit fuèc sus una grasilha, segon la tradicion [17][18],[19]. Sent Laurenç èra sovent apelat Sent Laurenç de Sèishas perqué èra de la jurisdiccion d'aquela vilòta [20].

Istòria[modificar | modificar la font]

  • En 1839, Londres fusquèt annexat a Pugmiclan [21].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2020 Michel Feyry    
març de 2001 2008 Pierre Camani PS conselhièr general (2001-2015)
1983 2001 André Vidal PS conselhièr general (1976-2001)
  1983      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sèishas; es ara del canton des Coteaux de Guyenne (en francés).

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 611, totala: 629
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 030 1 016 1 139 1 186 1 150 1 070 1 222 1 177 1 204

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 265 1 177 1 184 1 080 1 047 1 063 1 010 977 923

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
915 890 833 681 733 741 750 728 715

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
690
657
602
575
565
568
535
545
555
582
2009 2010
565
592
570
597
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Demografia de Londres[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 611, totala: 629
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
217 192 196 215 211 226 - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
535
545
555
582
2009 2010
565
592
570
597
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • Las donadas de la dreta del grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Pugmiclan

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Clicatz sus una vinheta per l’agrandir.

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 210-211, Pug Miclan (sic)
  2. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/582/mode/2up
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 210
  4. http://visites.aquitaine.fr/eglise-de-nozieres
  5. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/582/mode/2up
  6. L. Massip, Toponymie Agenaise, p. 106
  7. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 523
  8. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 210
  9. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 502, a Nouzerines, per d'autres Nosièras
  10. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/582/mode/2up
  11. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/586/mode/2up
  12. http://visites.aquitaine.fr/eglise-saint-pierre-de-londres
  13. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 596
  14. http://nominis.cef.fr/contenus/saint/315/Saint-%C9tienne.html
  15. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/586/mode/2up
  16. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 548, a Prugnanes
  17. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 303-304
  18. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 610
  19. http://nominis.cef.fr/contenus/saint/1652/Saint-Laurent-de-Rome.html
  20. https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/586/mode/2up
  21. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=28216