Montanhac de Leda

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Montanhac de Leda
Montagnac-sur-Lède

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Montagnac-sur-Lède - Mairie.JPG
L'ostal de comuna.
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 32′ 33″ N, 0° 50′ 42″ E
Superfícia 19,55 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
231 m
120 m
85 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
47
Òlt e Garona Armas deu Departament d'Òlt e Garona
Arrondiment
473
Vilanuèva d'Òut
Canton
4724
Lo Naut Agenés Perigòrd, ancianament de Montflanquin
Intercom
244701371
CC de las Bastidas en Naut Agenés Perigòrd
Cònsol Yvon Setze
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
248 ab.
Evolucion de la populacion

250 ab.
Densitat 12,69 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47150
Còde INSEE 47181

Montanhac de Leda[1],[2] (oficialament en francés Montagnac-sur-Lède) es una comuna occitana d'Agenés situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Montanhac de Leda
Paulhac Gavaudun
Montflanquin Montanhac de Leda Salas
La Cauçada Montsegur

Toponimia[modificar | modificar la font]

  • Montanhac. Las fòrmas ancianas son de latinizacions : Montanhaco (parrochia de ~) prope de Gavaudun, al sègle XIII, Montanhaco (parrochia de ~), en 1271 (lo Saisimentum), Montineaco (capella de ~), en 1326, Montanhaco (rector de ~), en 1520 (Lista de Valéri) [3]. Dauzat e Rostaing interprètan lo nom coma vengut del nom d'òme latin Montanius ambe'l sufixe -acum [latinizacion del sufixe gallés -aco(n)], mas refusan pas la possibilitat d'un resultat de *montaneus, del latin mons, « montanha », totjorn ambe -acum [4]. Son seguits per Negre e per Jacques Astor, citats per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'accèpta las proposicions precedentas, mas evòca tanben un article de Pierre-Henry Billy, en 2003, Toponymie de la Vallée du Dropt, p. 72, que fai dels Montanhacs o Montinhacs de possibles oronimes (montanea + -acum). E justament Montanhac es sus un puèg [5], exactament en posicion dominanta cap a l'oèst, al nòrd e al sud. Se tracta çaquelà d'idèas que venon de Michel Roblin 50 ans abans [6].
  • Leda. Lo riu Leda, que s'emplega sense article, atal coma son afluent Lèisa ( « delai Leda », « vau pescar a Lèisa ») nais a Capolesa, « cap de Leda/Lesa », dins la comuna de Blancafòrt de Briolança. Aquel punt justifica segon Bénédicte Boyrie-Fénié una etimologia comuna a Leda e a Lèisa. La raiç seriá una basa preceltica *lit- o *let-, que se tròba tanben dins lo nom comun les o lisa (lo darrèr emplegat localament), « tèrra alluviala menada pels rius ». Leda ven de la sonorizacion de -t- intervocalic en -d-, Lèisa supausa una espirantizacion en mai [7]. Bénédicte Boyrie-Fénié explica pas l' -i- de Lèisa, mas coma i a -i-, lo passatge de -e- a -è- es una dissimilacion : estant que -è- es pus luènh de -i- que -e-, evita la confusion, totjorn possibla, entre -e- e -i-.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2014 2020 Yvon Setze Debout la France menusièr-ebenista, president de la CPME d'Òut e Garona de la Federacion francesa del bastiment d'Òut e Garona, vice-president d'aquels dos sindicats en Aquitània [8], president benevòl de la commission de recors gratuit de l'RSI Aquitània, co-fondator en 1994 d'una ONG "Orphelins du Rwanda" que salvèt 1 200 enfants al Rwanda, detentor del prèmi nacional de la Republica francesa dels Drets de l'Òme que recebèt en 1995 pr'amor d'aquela iniciativa
març 2001 2014 Annie Dupré   agricultritz
1995 2001 Claude Galinou [9]    
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montflanquin; es adara del canton del Naut Agenés Perigòrd.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 248, totala: 250
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
832 946 993 990 913 923 915 870

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
804 785 745 686 721 695 670 649 628

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
608 590 540 525 506 473 448 436 368

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
362
335
284
290
259
267
262
261
261
268
2009 2010
254
261
252
254
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 1793, la municipalitat èra Montagnac, Fontarede (que cal pas confondre ambe l'omonime, en francés, annexat en 1839 per Montcauv) et Paulhiac [10] (Paulhac); la populacion èra de 1914 abitants.
  • 2016 : 265.

Luècs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas emb la comuna[modificar | modificar la font]

Veire tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012
  2. http://www.locongres.org/oc/aplicacions/top-oc/topoc-recerca/
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 184
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 475
  5. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 184
  6. Michel Roblin, Le Terroir de Paris aux époques gallo-romaine et franque : peuplement et défrichement dans la Civitas des Parisii (Seine, Seine-et-Oise), éd. A. et J. Picard, Paris, 1951, 381 p.; rééd. A. et J. Picard, Paris, 1971, XIV-491 p.
  7. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 184
  8. Fédération française du bâtiment du Lot-et-Garonne
  9. http://www.annuaire-mairie.fr/mairie-montagnac-sur-lede.html
  10. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=23048