Castèlculhèr

Castèlculhèr; Castelculier
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	L'ostal de comuna, a Grand Fons.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 10′ 32″ N, 0° 41′ 37″ E
Superfícia	14,95 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 177 m; 63 m; 49 m
	Geografia politica;
País	Guiana Agenés;
Estat	França;
Region; 75	Novèla Aquitània;
Departament; 47	Òut e Garona ;
Arrondiment; 471	Agen;
Canton; 4729	Canton del Sud-Èst Agenés (Puègmiròl avant 2015);
Intercom; ZZZZZZZZZ	Aglomeracion d'Agen;
Cònsol	Olivier Grima ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	2 392 ab. Evolucion de la populacion; 2 440 ab.
Densitat	158,8 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	47240
Còde INSEE	47051

Vila d'Occitània

Castèlculhèr (Castelculier en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Castèlculhèr**
Bonencontre		Sent Grapasi de l'Èrm
		Sent Pèir de Clairac
Boèr	La Fòs

Toponimia

Castèlculhèr

La prononciacion es [kasˌtɛlkyˈʎɛ]^[1]. Las fòrmas ancianas son : Castelculhier (Castel de la Punta au sègle XIII, Parrochia Sancti Amancii de Castelculhier au sègle XIII, decima de Cavalsaut au sègle XIII, capella de Equo Saltu, en latin, en 1326, Castetculher en 1389, Cabalsault en 1513^[2], in archipresbyteratu Ferrusaguensi : Prior Castriculherii, rector ejusdem et Sancti Amancii, en latin^[3].
Segon Dauzat, Castèlculhèr ven de la fòrma meridionala del latin castellum, determinat per un nom de localitat vesina^[4].
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica Castèlculhèr per l'occitan castèl, damb l'adjectiu culhièr, per un sens de « castèl fortificat en fòrma de darrèr »^[2].
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l'explicacion pus senada es la de Boisgontier (Nouvelle Revue d'Onomastique, n° 29-30, 1997) : castellu colliaru, « castèl bastit sus un puèg »; lo latin vulgar collia dona dins l'encontrada los noms de lòcs e de personas Queille, Cueille, Laqueille^[2].

Grand Fons

Es lo lòc ont an plaçat l'ostal de comuna a la fin del sègle XIX (abans, èra a Sent Amanç). Fons es en occitan una depression, donc una plana alluviala^[2].

Cavalsaut

Lo nom sembla format del resultat de caballus, « caval » e de saltu- > saut, « lòc de bòscs e de pastencs reservat als cavals » ^[2].

Istòria

I aviá doás parròquias dins la comuna : Sent Amanç e Cavalsaut, mes Durengues explica que i aviá doás parròquias, unidas, Nòstra Dòna de Cavalsaut e Sent Andrieu de Cavalsaut^[5]^,^[6] (donc, se supausa, damb un sol curat). La sola glèisa coneguda es Nòstra Dòna.

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
2014	(2026)	Olivier Grima	divèrs dreta	emplegat, president de la CC Pòrta d'Aquitània en País de Sèrras (2014-2016), vice-president de l'Aglomeracion d'Agen (dempuèi 2016), suplent del conselhèr departamental
març de 1983	2014	Marc Boueilh	divèrs dreta puèi UMP	agricultor, conselhèr general (1994-2015)
1966	1982	Louis Asté
1947	1965	René Salon	sense
	1947
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 2374, totala: 2439

788

720

805

785

824

840

810

843

838

819

793

721

741

736

679

715

761

701

676

641

634

552

626

660

641

705

768

815

1 005

1 233

1 597

1 697

2 132

2 194

2 256
2 304

2009

2010

2 290
2 338

2 315
2 363

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion èra de 2392 abitants e la densitat èra de 160 ab/km².

Luècs e monuments

Personalitats ligadas damb la comuna

Jansemin li dediquèt un poèma.^[7]

Veire tanben

Comunas d'Òut e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ Mises à jour des manuels d'onomastique. In: Nouvelle revue d'onomastique, n°19-20, 1992. pp. 197-205.
www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1144
1 2 3 4 5 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 79-80
↑ Durengues,
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 153
↑
↑
↑ L'Abuglo de Castel-cuillé (en gascon), 1836, 28 paginas ;

Portau de Guiana

[1] Mises à jour des manuels d'onomastique. In: Nouvelle revue d'onomastique, n°19-20, 1992. pp. 197-205.
www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1144

[bbf-2] 1 2 3 4 5 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 79-80

[3] Durengues,

[4] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 153

[5] ↑

[6] ↑

[7] L'Abuglo de Castel-cuillé (en gascon), 1836, 28 paginas ;

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]