Bedós

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Bedós
Bedous

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Eglise de Bedous.jpg
Sent Miquèu de Bedós.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 00′ 03″ N, 0° 35′ 57″ O
Superfícia 11,64 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
1 565 m
410 m
372 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Parçan Vath d'Aspa
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
642
Auloron
Canton
6401
Canton d'Auloron-1 (Acós abans 2015)
Intercom
246401624
CC deth Haut Bearn
Cònsol Henri Bellegarde
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
600 ab.
Evolucion de la populacion

615 ab.
Densitat 49,14 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 64490
Còde INSEE 64104

Bedós[1] (Bedous en francés) qu'ei ua comuna de Bearn situada dens la Vath d'Aspa e administrada peth departament deths Pirenèus Atlantics dera region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Bedós[modificar | modificar la font]

Era prononciacion qu'ei [be'dus]. Eras fòrmas ancianas que son Bedoos en 1250, Bedos en 1267, Bedous en 1675, Bedous (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau [2].

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Bedós per lo cognomen Bedo atestat a Toledo, dab eth sufixe « aquitanic » -ossum [2].

Dauzat que torna préner l'opinion de Rohlfs [3].

Miquèu Grosclaude qu'aima mei eth radicau betu (deth latin betulla, « bedoth »; Bedós que seré eth lòc on i a bedoths. Justament, a costat, a 400 m, que i a eth vilatge d'Orcun, deth basco urki, « bedoth », donc probablament lo medish mot dens lengas diferentas [2]. Grosclaude non pòt precisar lo sufixe o la finala de Bedós.

Orcun[modificar | modificar la font]

Era prononciacion qu'ei [ur'ky] (shens nasalizacion a la fin). Eras fòrmas ancianas que son Orqunh en 1247, Orcunh, en 1441, Orchunh en 1449, Acquos en 1385, Orcun en 1608, Orcuin en 1621, Orcun (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau [4].

Segon Miquèu Grosclaude, que i a au País Basco noms de lòcs com Urkoz (urki, « bedoth »). Orcun qu'auré probablament era medisha basa, dab eth sufixe locatiu -(g)un o -(k)un, donc « un lòc on i a bedoths », lo medish mot que Bedós dens lengas diferentas [4].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deths cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2008 2026 Henri Bellegarde    
març de 2001 2008 Jacques Couratte-Arnaude PS  
1968 2001 Robert Balangué PS conselhèr generau (1976-1982)
  2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 572, totala: 590
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 396 1 355 1 326

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 1 133 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 1 068 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
802



Cercar
578
534
530
534
546
2009 2010
542
559
550
567
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. 2,0 2,1 et 2,2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 38
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 67
  4. 4,0 et 4,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 45