Buelh, Buelhòu e Lasque

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Buelh, Buelhòu e Lasque
Boueilh-Boueilho-Lasque

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Mairie de Boueilh-Boueilho-Lasque.JPG
La maison comuna
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 32′ 36″ N, 0° 18′ 42″ O
Superfícia 17,35 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
263 m
247 m
117 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Parçan Vic Vilh
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6411
Tèrras deus Luis e Tuquets deu Vic Vilh (Garlin abans 2015)
Intercom
246400014
CC deus Luis en Bearn
Cònsol Pierre Costadoat
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
375 ab.
Evolucion de la populacion

384 ab.
Densitat 19,94 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde INSEE 64141

Buelh, Buelhòu e Lasque o, invencion probabla, Buelh de Buelhòu e Lasque[1][2] (Boueilh-Boueilho-Lasque en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Buelh[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [bweʎ]. Las fòrmas ancianas que son Boeil, en 1681, Boueilh (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boueilh-Boueilho-Lasque en 1843, quan las tres comunas e s'apleguèn [3].

Segon Dauzat, Buelh que vien deu latin bovile, « estable de bueus » [4].

Segon Miquèu Grosclaude, per rasons foneticas, bovile pòt pas miar a Buelh; que caleré partir de *boviculum, « petit bueu » (cf. viticulum > vedilh). Buelh qu'ei un nom de familha plan espandit en Gasconha. Grosclaude que hè l'ipotèsi lo nom deu vilatge qu'ei un ancian shafre, deu sens de « petit bueu », vienut nom de familha. A l'Edat Mejana, que i avè personas deu nom de Bos/Boos/Boz : lo nom benlhèu èra pas tirat deu bueu, mès qu'èra comprés atau. Un passatge del cartulari de Berdoas que cita lo nom de Willelmo Bove, qui avè un hilh designat atau Arnaldus filius Bovis qui dicitur Vitulis, « Arnaud hilh de Bueu qu'apèran Vetèth »; lo latin vitulis qu'ei un sinonime de *boviculum (segon M.F. Berganton, Le dérivé du nom individuel..., p. 198)[3].

Buelhòu[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [bwe'ʎɔ]. Las fòrmas ancianas que son Boilho, en 1538, Boeilho en 1673, Boueilho (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boueilh-Boueilho-Lasque en 1843, quan las tres comunas e s'apleguèn [5].

Segon Dauzat, Buelhòu qu'ei un derivat de Buelh [4].

Segon Miquèu Grosclaude, la question qu'ei la deu sufixe. Com l'accent tonic ei sus la segonda sillaba, que i a ua consonanta finau; ei pas -n, la prononciacion que seré [bwe'ʎun]; ei pas -r, la prononciacion que seré [bwe'ʎu]. Que s'ageish donc probablament de l'-l vocalizada deu sufixe diminutiu -òl (> -òu), deu latin -olum. Grosclaude que's pausa la question de saber s'ei lo nom deu vilatge o lo nom de la persona d'origina qu'ei afectat deu diminutiu [5], mès la responsa qu'ei evidenta : que seré improbable d'aver dus òmes dont lo nom d'un ei un diminutiu deu nom de l'aute e qui aurén donat per azard lo son nom a dus vilatges situats a 3 km un de l'aute.

Lasque[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei ['laske]. Las fòrmas ancianas que son Laskes en 1182 (segon Pau Raimond, mès l'identificacion ei pas segura), Lasque en 1205 e 1305, Lasque (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Boueilh-Boueilho-Lasque en 1843, quan las tres comunas e s'apleguèn [6].

Segon Miquèu Grosclaude, lo nom que sembla arreligat dab Lascun e Lescar. Ua ipotèsi qu'ei ua origina basco-aquitana lats, « arriu » e kaine « per dessús » (lo vilatge qu'ei en suspart d'Arriutòrt e de Gabàs sus un turon estret), mès que caleré supausar un reculament de l'accent tonic, pr'amor normaument lats+kaine > *Lascain [6].

Istòria[modificar | modificar la font]

  • Buelh e Buelhòu que depenèvan deu Turçan e de la subdelegacion de Sent Sever
  • En 1843, Buelhòu e Lasque qu'estón fusionats dab Buelh [7].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
junh de 1995 2026 Pierre Costadoat    
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 346, totala: 356
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
335 397 860 881 855

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 731 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 553 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
350



Cercar
329
342
350
357
372
2009 2010
364
379
357
372
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008



Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2
  3. 3,0 et 3,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 100
  4. 4,0 et 4,1 Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 101
  5. 5,0 et 5,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 100-101
  6. 6,0 et 6,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 105
  7. http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=4586