Castèida e Doat

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Castèida e Doat
Casteide-Doat

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Eglise de Doat.jpg
La glèisa de Doat.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 22′ 26″ N, 0° 00′ 42″ O
Superfícia 5,34 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
345 m
279 m
227 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6422
País de Morlans e deu Montanerés (Montanèr abans 2015)
Intercom
246500375
CC d'Ador Madiran (2017 ençà)
Cònsol Bernard Laurens
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
162 ab.
Evolucion de la populacion

163 ab.
Densitat 27,15 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 64460
Còde INSEE 64173

Castèida e Doat[1][2] (Casteide-Doat en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Castèida[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [kastɛjdɔ]. Las fòrmas ancianas que son Castaede de Montaneres en 1375, Castanhede en 1385, Castehede en 1429, Castaeda e lo terrador aperat de Doat en 1429, Castanhede de Doat en 1546, Casteyde en 1602, Doat-Casteyde en 1727, Sauvelade (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) [3].

Lo nom qu'ei lo medish que Castèida deu Camin, Castèida e Candau e près de Castanheda (medish sens e medisha origina [3], mès evolucion diferenta).

Lo nom que vien deu latin castaneum, « castanh(èr) », dab lo sufixe collectiu -eta; lo sens qu'ei « ahorèst de castanhs » [4],[3]. Qu'ei ua evolucion de Castaneda (etime *castaneta) dab amudiment gascon de -n- intervocalica, a despieit de las atestacions de 1385 e 1546, probablament analogicas (la varianta Castanheda qu'ei devuda a l'atraccion de castanh [4]).

Doat[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [du'at]. Per las fòrmas ancianas, véder a Castèida. Castèida e Doat jamèi estón comunautats separadas [5].

Segon Miquèu Grosclaude, Doat qu'ei un nom d'òmi qui vien deu latin Donatus. En gascon Donatus que's muda en Donat, puish en Doat, pr'amor de la tombada de -n- intervocalica. Los Donats qu'èran vailets d'abadias. Mès lo sens que s'ei perdut per acabar com un simple nom de persona [5].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2008 2026 Bernard Laurens    
març de 2001 2008 Jean-Pierre Pouey    
1995 2001 Albert Lanticq    
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 145, totala: 149
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
131
131
131
137
2009 2010
133
139
133
139
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2
  3. 3,0 3,1 et 3,2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 203
  4. 4,0 et 4,1 Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 153
  5. 5,0 et 5,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 204