Arrosés

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Arrosés
Arrosès

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Arroses General View.JPG
Panorama generau
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 32′ 32″ N, 0° 06′ 37″ O
Superfícia 9,64 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
265 m
220 m
129 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Parçan Vic Vilh
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6418
Tèrras deus Luis e Tuquets deu Vic Vilh (Lenveja abans 2015)
Intercom
246401632
CC deu Nòrd-Èst Bearn (2017 ---->)
Cònsol Michel Cantounet
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
139 ab.
Evolucion de la populacion

141 ab.
Densitat 15,35 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 64350
Còde INSEE 64056

Arrosés[1] (Arrosès en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [arru'ses]. Las fòrmas ancianas que son Aroses en 1385, Arozee/Arosser/Arozer au sègle XIVau, Arroser en 1402, Rosees en 1472, Arrosers en 1487, Ceubalade, Saubalade en 1536 e 1644, Sauvelade (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) [2].

Segon Dauzat, lo nom que vien deu basco (aquitan) harr, « pèira » dab lo sufixe aquitanic -ossum e benlhèu lo sufixe latin -ensis [3]. Pau Raimond, dens lo son diccionari topografic, citat per Miquèu Grosclaude, que credè lo nom ei benlhèu un agiotoponime pr'amor i avè dens la parròpia un dèmne aperat « de Senta Ròsa » [2].

Segon Miquèu Grosclaude, Pau Raimond ved pas qu'ei lo nom d'Arrosés qui donè l'idèa d'aunorar Senta Ròsa. Per Dauzat, los sons sufixes que son hèra complicats e arr- iniciau que sembla meilèu un a prostetic. I a pas de ròcs a Arrosés e donc lo harr basco, « pèira », qu'ei dobtós. Daubuns qu'an pensat a un toponime vegetau : los rosèrs. En realitat, que s'ageish d'un antroponime coneishut despuish l'Edat Mejana : Arrose, Roses, Arrossa, Rosane, Arroseu, Arrosseu. Adara que i a nombrós patronimes Arrozé, Arrouzés, Arrozez. Rozès qu'ei present dens la region tolosana e en Espanha e Portugau (cf. la marca de porto). Mès quin ei l'origina de l'antroponime ? Eventualament lo mot arròsa/arrosèr. Lo nom de la comuna que deriva donc d'un nom de persona [2].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2026 Michel Cantounet sense etiqueta agricultor
març de 2008 2014 Christian Labat    
  2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 148, totala: 152
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
149
152
153
155
2009 2010
150
154
148
152
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. 2,0 2,1 et 2,2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 154
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 29, a 3. Arras