Ponçon Devath e lo Potz

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Ponçon Devath e lo Potz
Ponson-Debat-Pouts

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
L'église Saint-Orens à Ponson-Debat-Pouts, Pyrénées-Atlantiques, France.JPG
La glèisa de Sent Orenç a Ponçon Devath
Cap
Armas
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 19′ 50″ N, 0° 02′ 24″ O
Superfícia 5,72 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
373 m
300 m
268 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6422
País de Morlans e deu Montanerés (Montanèr abans 2015)
Intercom
246500375
CC d'Ador Madiran (2017 ençà)
Cònsol Franck Bocher
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
97 ab.
Evolucion de la populacion

100 ab.
Densitat 15,91 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 64460
Còde INSEE 64451

Ponçon Devath e lo Potz[1] (Ponson-Debat-Pouts en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Ponçon Devath[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [pun'sun de'bat]. Las fòrmas ancianas que son Ponzo au sègle XIIau, Ponsoo-Jusoo en 1376, Ponso-Debag en 1385, Ponsoo-Debat en 1402, Ponssoo-Dejus en 1487, Ponsson-Debag en 1546, Ponso-Debaig en 1614, Ponson-débat-Pouts despuish qu'apleguèn las dus comunas, lo 30 de deceme de 1844 [2].

Segon Dauzat, Ponçon Devath que vien deu nom latin d'òmi Pontius e sufixe -onem; devath, « en bas » [3].

Segon Miquèu Grosclaude, qu'ei inutile de tornar au latin, pr'amor lo nom Pons qu'ei plan atestat a l'Edat Mejana. Ponçon (escriut Ponson que vien de Pons (= Ponç) e sufixe -on. Per las indicacions d'orientacion (qui non son indicacions d'altitud) :

  • juson, dejús o dejós, devath = en aval, au nòrd;
  • suson, dessús = en amont, au sud;
  • abans, davant = cap au sorelh levant, a l'èst;
  • arrèr, darrèr = d'esquia au sorelh levant, a l'oèst.

Devath qu'a lo sens de « situat au nòrd » (per rapòrt a Ponçon Dessús) [2].

Lo Potz[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [lu puts] (article definit totjorn present). Lo nom que vien deu gascon potz, deu latin puteum (e non pas de podium > puei) [4].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2026 Franck Bocher    
2008 2014 Jean-Bernard Candau-Balihaut    
2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 91, totala: 93
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
90
89
88
88
2009 2010
87
87
88
88
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. 2,0 et 2,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 207-208
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 541
  4. Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 209