Pontiac e Vièlapinta

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Pontiac e Vièlapinta
Pontiacq-Viellepinte

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Cap
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 21′ 42″ N, 0° 03′ 02″ O
Superfícia 6,98 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
356 m
342 m
249 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6422
País de Morlans e deu Montanerés (Montanèr abans 2015)
Intercom
246500375
CC d'Ador Madiran (2017 ençà)
Cònsol David Pigneaux
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
186 ab.
Evolucion de la populacion

188 ab.
Densitat 23,5 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 64460
Còde INSEE 64454

Pontiac e Vièlapinta[1][2] (Pontiacq-Viellepinte en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Pontiac[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [pun'tjak]. Las fòrmas ancianas que son Ponteac en 1385, Pontiacq-Viellepinte despuish qu'apleguèn las duas comunas lo 25 de junh de 1844 [3].

Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien deu nom latin d'òmi Ponteius, dab lo sufixe -acum [4] e non pas çò que Miquèu Grosclaude lo hè escríver (Pontius).

Segon Miquèu Grosclaude, Pontiac que vien deu nom latin d'òmi Pontius dab lo sufixe galloroman -acum [3]. N.B. qu'ei ua error evidenta, Pontius + -acon > Ponçac (véder Ponçon Dessús). Per Pontiac que cau Ponteius, *Pontinus (probablament inatestat, mès que i a Pontinius), Potentinus (dab ua contraccion).

Vièlapinta[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [,bjɛlɔ'pintɔ]. Las fòrmas ancianas que son Villa Picta, en latin, en 1270, Vielepinte en 1385, Biela-Pinta en 1429, Vielapinta en 1539, Bielepinte en 1737 Pontiacq-Viellepinte despuish qu'apleguèn las duas comunas lo 25 de junh de 1844 [5].

Dauzat e Rostaing, per Vilapinta (Aude), lo nom que vien deu latin villa, « grana proprietat rurala, puish vilatge, puish lo sens actuau » e de l'adjectiu latin picta, « pintrada » [6].

Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'ipotèsi precedenta, mès la motivacion de l'adjectiu qu'ei misteriosa [5].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2020 2026 David Pigneaux    
1995 2020 Jean Caubios    
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 164, totala: 169
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
117
118
124
128
2009 2010
131
135
142
146
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2
  3. 3,0 et 3,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 209
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 542
  5. 5,0 et 5,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 211
  6. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 722