Corbèras e Avera

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Corbèras e Avera
Corbère-Abères

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Eglise de Corbère-Abères.JPG
Glèisa de Sent Orenç, a Corbèra.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 28′ 25″ N, 0° 05′ 14″ O
Superfícia 7,08 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
306 m
200 m
171 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Parçan Vic Vilh
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6418
Tèrras deus Luis e Tuquets deu Vic Vilh (Lenveja abans 2015)
Intercom
246401632
CC deu Nòrd-Èst Béarn (2017 ---->)
Cònsol Raymond Sansot
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
98 ab.
Evolucion de la populacion

100 ab.
Densitat 15,68 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 64350
Còde INSEE 64193

Corbèras e Avera[1] (Corbère-Abères en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Avera[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [a'berɔ]. Las fòrmas ancianas que son Bere en 1402, Avera en 1540, Albère de Courbères en 1684 (absent de la mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) [2].

Segon Dauzat, per Avera (canton de Morlans), lo nom que vien deu bearnés abera, de abellana, « averan, aulana » [3]. Per abera, que cau compréner [abe'ra], senon Dauzat auré escriut abero.

Miquèu Grosclaude qu'explica Avera per lo latin abellana o *abella, « averan, auran, aulana », emplegat com collectiu, « averanhèra », mès lo son rasonament que pòt semblar estranh : lo latin abellana que mia en gascon a averan [abe'ran] e non pas avera; que caleré donc ua fòrma dab finala desnasalizada, puish un reculament de l'accent tonic, donc un passatge per [abe'ra]. Mès que i a ua auta possibilitat, ua derivacion a partir deu latin *abella. Ernèst Negre, dens La Toponymie du canton de Rabastens que tròba lòcs aperats Belle, La Belle, dont un atestat avelanum en 1211 [2]. L'autor se demanda pas perqué abellana mia a averan.

Corbèras[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [kur'bɛrɔs]. Lo lòc qu'ei mentavut per Marca tanlèu lo sègle XIIau). Las fòrmas ancianas que son Corberas en 1550, Courbères en 1686, Corberre (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Corbères-Abères-Domengeux despuish la fusion deus tres vilatges au sègle XIX (mès la mapa IGN qu'escriu Corbère-Abères) [4]. N.B. Corbère-Abères ei la fòrma oficiau.

Segon Dauzat, lo nom que vien deu latin *corb-aria, per *corv-aria, « lòc frequentat deus cròcs » [5]. Segon Negre, citat per Miquèu Grosclaude, l'origina qu'ei lo latin corvus. Segon A. Novèl, tanben citat per Miquèu Grosclaude, lo nom que vien de *kor, de l'arradic preindoeuropèa *kar/*gar, « pèira, ròc » [4].

Segon Miquèu Grosclaude, la geografia locau justifica pas l'ipotèsi d'Alan Novèl. Tanben, que cau estar prudent dab las interpretacions animalèras en toponimia e lo cròc qu'èra tròp corrent per poder nommar un lòc mei qu'un aute. Qu'ei meilèu un nom de persona, atestat dens los tèxtes : Corbs, Corbon, Corbuu/Corbun, Corbaran, Corbairan, etc. Lo sufixe -erium /-eriam que's pòt associar a noms de personas, mei qu'a noms d'animaus o de plantas, com per exemple a Lobièr de Haut, Lobier de Baish, Lobinhèr. Lo sens qu'ei « las casas de Còrb », e lo sufixe qu'ei -arias [4].

Domengeus[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [dumen'jews]. Las fòrmas ancianas que son Domengius en 1385, Domengeus en 1385, Domenjeus, en 1402, Domengeux en 1748, Domengeux (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Corbères-Abère-Domengeux despuish qu'apleguèn los tres vilatges au sègle XIX [6].

Segon Miquèu Grosclaude, la fòrma de 1385 que marca lo toponime e vien de l'adjectiu bearnés domengiu « qui apertién au domenger ». Lo domenger qu'èra un nòble de darrèr reng, lo son castèth e la sua tèrra qu'èran lo domec e la soa proprietat la domenjadura [6].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
1995 2020 Raymond Sansot    
1977 1995 Marcel Loste-Berdot    
1947 1977 André Pédaillé    
  1947      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 111, totala: 114
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
86
93
101
105
2009 2010
108
112
107
111
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. 2,0 et 2,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 151
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 1
  4. 4,0 4,1 et 4,2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 159-160
  5. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 210
  6. 6,0 et 6,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 161-162