Casterar e Lobish

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Casterar e Lobish
Castéra-Loubix

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Loubix - Eglise Saint-André.jpg
Absida de la glèisa de Sent Andrèu de Lobish
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 24′ 11″ N, 0° 01′ 59″ O
Superfícia 3,43 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
323 m
320 m
208 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6422
País de Morlans e deu Montanerés (Montanèr abans 2015)
Intercom
246500375
CC d'Ador Madiran (2017 ençà)
Cònsol Jean-Marc Tisné-Daban
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
52 ab.
Evolucion de la populacion

53 ab.
Densitat 15,74 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 64460
Còde INSEE 64174

Casterar e Lobish[1][2] (Castéra-Loubix en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Casterar[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [kaste'ra] (mès Grosclaude que causeish la grafia Lo Casterar. Las fòrmas ancianas que son Casteraa en 1385, Lo Castera e Lobixs en 1429, Lo Casterra en 1546, Lo Casterar en 1549, Le Castéra au Vic-Bilh en 1778, Castéra-Loubix despuish qu'apleguèn las duas comunas lo 30 de deceme de 1844 [3].

Dauzat que horneish ua atestacion deu sègle XIV, lo Castelar [4].

Segon Miquèu Grosclaude, lo nom qu'ei lo gascon casterar : camp, mòta feudau, oppidum [3].

Lobish[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [lu'biʃ]. Las fòrmas ancianas que son Lobix en 1385, Lobis au sègle XIVau, Lobixs en 1429, Lo Bis en 1549, Lobis en 1673, Castéra-Loubix despuish qu'apleguèn las duas comunas lo 30 de deceme de 1844 [5].

Segon lo doctor Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, Lobish que vien de obit, capèra erigida a la memòria d'un defunt provesida d'ua renda per lo son manteniment [5].

Segon Miquèu Grosclaude, obitus dab article qu'auré miat a *Lobit e non pas a Lobish. Lo latin viscum qu'ei [bisk] o [biʃ] en bearnés e que seré foneticament mei adeqüat, mès aquera planta non pòt balhar toponimes. La solucion mei probabla qu'ei lo nom de persona Lop seguit deu sufixe -ixs (> [iʃ]) de valor afectiva; cf. Peirixs (Recensament de Lenveja), Perrixs (Recensament de Sendòs e de Bèthlòc en 1385), Petrixs[5].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2008 2020 Jean-Marc Tisné-Daban    
1995 2008 Jean Latrille    
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 54, totala: 56
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
54
54
54
54
2009 2010
54
54
54
54
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2
  3. 3,0 et 3,1 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 203-204
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 154
  5. 5,0 5,1 et 5,2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 205-206