Miaucenç e Lanuça

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Miaucenç e Lanuça
Miossens-Lanusse

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Mairie de Miossens-Lanusse.JPG
La maison comuna
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 28′ 09″ N, 0° 17′ 55″ O
Superfícia 9,16 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
247 m
230 m
159 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Parçan Vic Vilh
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6440
Tèrras deus Luis e Tuquets deu Vic Vilh (Tèsa abans 2015)
Intercom
246401707
CC deus Luis en Bearn
Cònsol Arnaud Moulié
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2019)
275 ab.
Evolucion de la populacion

277 ab.
Densitat 28,6 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 64450
Còde INSEE 64385

Miaucenç e Lanuça[1][2] (Miossens-Lanusse en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lanuça[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [la'nysɔ]. Las fòrmas ancianas que son Lanuce au sègle XIIau, Lanusce en 1318, Lanussa en 1318, Lanusse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Miossens-Lanusse despuish lo 16 d'aost de 1841, quan apleguèn las duas comunas [3].

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica lo sufixe -us (latin uceum) ei pejoratiu. Ex. : carnús, « maishanta carn » en gascon, catalan e aragonés », pallussa, « tròç, brigalha, borriàs de palha » en catalan, palhusèr, « tròç, brigalha, borriàs de palha » en gascon. Aqueth sufixe qu'ei per disparéisher en gascon [3].

Lo diccionari de Simin Palay, p. 605, qu'explica lanuça, lo mot e lo vilatge, com « lana magra » [3].

Dauzat, qu'explica La Landuça (Perigòrd) e Lanús, per lo mot landa, d'origina gallica dab lo sufixe -ucium, -ucia [4].

Miquèu Grosclaude, que horneish Lanusse ei un toponime e un antroponime plan espandit en Bearn, atau com Lanuce/Lanuza en Espanha. Las explicacions precedentas que son concordantas [3].

Miaucenç[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [mjaw'sens]. Las fòrmas ancianas que son Milcents en 1072, dens Marca, Mucents au sègle XIIIau, Millesancti, en latin, en 1270, Miu-Sentz/Miusentz en 1385, Miusentz au sègle XIVau, Miucens en 1443, Miucents en 1546, Miossans en 1673, Miossens (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Miossens-Lanusse despuish lo 16 d'aost de 1841, quan apleguèn las duas comunas [5].

Segon lo diccionari de Simin Palay, p. 679, Miusséns qu'ei un petit nom e un patronime assimilat a Vincenç per landés; Sent Miussens : Sent Vincenç de Pau.

Dauzat, qu'explica Miaucenç per un nom germanic Milizzo e lo sufixe germanic -ing [6].

Miquèu Grosclaude, per Dauzat, que conselha meilèu son diccionari deus noms de familha a l'article Milcent. Qu'accèpta l'explicacion de Palay. Milcent qu'ei lo nom d'un òmi, dilhèu lo patron de Dacs, assimilat a Vincenç dens la lenga populara. P. 402, en annèxe, qu'ajusta lo nom de Milcents ei germanic, absent de l'onomastica gascona; qu'ei un prenom femenin en Anglatèrra, Milicent e un patronime dens lo nòrd de França (Normandia, Léger Atlantic, Vendèa). Per verificar l'assimilacion a Vincenç, la fèsta deu vilatge de Miaucenç qu'ei lo jorn de Sent Vincenç [5].

Grosclaude, p. 402, que reconstitueish la seguida probabla deus hèits :

  • Milcents o Missens qu'ei un sent locau, avesque de Dacs;
  • Èra pas gascon, mès sortit de l'Oèst de França, d'après lo son nom;
  • Lo nom deu vilatge de Miaucenç que vien d'aqueth sent;
  • Qu'estó assimilat a sent Vincenç, martir aragonés devath las persecucions de Dioclecian, plan mei coneishut, pr'amor de la semblança deus noms. Lo nom de Miaucenç qu'ei benlhèu un agiotoponime [5].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
1995 2026 Arnaud Moulié    
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 262, totala: 262
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
186
185
192
201
2009 2010
208
209
225
226
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  2. Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2
  3. 3,0 3,1 3,2 et 3,3 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 365-366
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 380
  5. 5,0 5,1 et 5,2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 367-368
  6. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 458