Bètlòc

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Bailòc o Bètlòc
Bellocq

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Château Bellocq.jpg
Lo castèth de Bailòc
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 31′ 03″ N, 0° 54′ 53″ O
Superfícia 12,65 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
159 m
30 m
18 m
Geografia politica
País Bearn Armas de Bearn
Estat Bandièra de França França
Region
75
Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
64
Pirenèus Atlantics Armas deu Departament deus Pirenèus Atlantics
Arrondiment
643
Pau
Canton
6437
Salies-de-Béarn
Intercom
ZZZZZZZZZ
Comunautat
Cònsol Idelette Demaison
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
897 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 70,91 ab./km²
Autras informacions
Gentilici los bailoqués [lus bajlu'kes]
Còde postal 64270
Còde INSEE 64108
Bètlòc vist desempuish lo son castèth

Bailòc o Bètlòc[1] qu'ei ua comuna bearnèsa banhada peu gave de Pau e administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics. Que vadó au sègle XIII com ua bastida fondada autorn deu son castèth.

Que produseish arroi e arrosat de Bearn dab vinhas cultivadas dinc au varat deu castèth.

En 1973 que s'amassè dab duas autas comunas entà formar la comuna navèra de Pujòu-Bètlòc-Ramós ; cadua que tornè crubar la soa independéncia totun en 1984.

Geografia[modificar | modificar la font]

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas que son Beitloc, en 1119-1136, Beitloc, en 1150-1167, Pulcher Locus, en latin, en 1286, Begloc, en 1327, Begloc, en 1442, Begloc, en 1472, Belloc, en 1536, Betloc, en 1582, Bellocq, sus la mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII. La prononciacion qu'es [bɛj'lɔk], dab un è hèra obèrt, quasi un a. Los poblants que son los bailoqués [lus bajlu'kes]. Miquèu Grosclaude que nòta que las fòrmas en -it- son per un t banhat [tj-] [donc, qu'anóncian pas la prononciacion actuala, qui seré lo resultat d'ua metatèsi : [bɛ'tjlɔk] > [bɛj'lɔk]; que's pòt] e que las g l'indican tanben [2]. Lo sens qu'es evident : que conten ua intencion de marcar la beròu deu site, o que l'endret es bèth per s'i establir [3],[4]. Lo nom qu'es frequent dens los cas de mongia, mès pas necessàriament : Bailòc qu'es la prumèra bastida bearnesa.

Istòria[modificar | modificar la font]

Bailòc qu'es la prumèra bastida bearnesa, fondada en 1281 per Gaston VII de Montcada e de Bearn, mès qu'èra ja un vilatge avant e que portava ja lo son nom (véder las fòrmas ancianas au paragrafe toponimia) [5].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Idelette Demaison    
1971 2014 Georges Domercq   arbitre internacionau de rubí a XV
  1971      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 897, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
947 1 061 1 062 1 096 1 145 1 222 1 216 1 186 1 154

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 017 1 007 1 031 1 033 1 080 1 153 1 099 988 972

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
996 1 060 1 039 882 871 918 903 862 829

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
807
836
790
757
702
684
833
840
857
889
2009 2010
875
907
895
927
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • 2016 : 890

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Sit Toponimia occitana
  2. Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 329
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 62, a Beaulieu
  4. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 163
  5. Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 329