Sent Sulpici de Guilheragas

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Sent Sulpici de Guilheragas
Saint-Sulpice-de-Guilleragues

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Saint-Sulpice-de-Guilleragues Mairie.JPG
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 37′ 48″ N 0° 03′ 03″ E / 44.63, 0.0508333333333 / 44.63; 0.0508333333333
Superfícia 6,89 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
102 m
61 m
18 m
Geografia politica
Region istorica Gasconha Armas de Gasconha
Estat França Flag of France.svg
Region
75
Nòva Aquitània
Departament
33
Gironda
Arrondiment Lengon
Canton Montsegur
Cònsol Maryse Cheyrou (2014-2020)
Geografia umana
Autras informacions
Gentilici Sulpiciens (en francés)
Còde postal 33580
Còde INSEE 33481

Sent Sulpici de Guilheragas (en francés: Saint-Sulpice-de-Guilleragues) es una comuna vasadesa d'Occitània, en Gasconha, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Toponimia[modificar | modificar la font]

  • Se coneis pas d'atestacion medievala deu nom de Sent Sulpici. La causida deu nom Sent Sulpici [1] per Bénédicte Boyrie-Fénié es purament convencionala, en l'abséncia de fòrmas oralas occitanas constatadas. Lo nom de Sent Sulpici es lo d'un avesque de Borges, o dus segon los autors, aus sègles VI e VII [2],[3]. En toponimia, se rencontra la fòrma sabenta de son nom (Sulpici) o de fòrmas d'evolucion populara (Soplesi, Soplèsi, Somplesi, Sepise, etc), o tanben de fòrmas d'evolucion populara influenciadas per la fòrma sabenta, generalament utilizada en francés.
  • Lo determinant Guilheragas deu venir deu nom germanic de persona Williharius emb lo sufixe latin -acas (terras sosentendut), çò qu'es signe d'un domeni [4] antic o de la Nauta Edat Mejana. Guilheragas es probablament lo nom d'origina dau lòc, anterior a l'agionime (nom de sent).

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Maryse Cheyrou   agricultritz
2001 2014 André Michelot    
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Montsegur; es adara deu canton de Le Réolais et Les Bastides (en francés), donc Lo Reulés e Las Bastidas.
  • L'intercommunalitat es la Comunautat de Comunas deu Sauvaterrés

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): , totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
484 372 419 357 427 406 427 420 383
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
337 362 380 - 352 330 341 337 311
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
299 292 298 271 261 232 259 266 267
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
263
240
202
219
224
227
223
222
221
223
2009 2010
220
222
217
219
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • La populacion de 1872, 730 abitants [5], es benlèu una error (dus còps 365 abitants ?)
  • 2013 : 225 abitants (33 ab/km²)

Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007
  4. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008
  5. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34735