Sent Sulpici de Guilheragas

Sent Sulpici de Guilheragas; Saint-Sulpice-de-Guilleragues
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Lo castèth de Guilheragas.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 37′ 48″ N, 0° 03′ 03″ E
Superfícia	6,89 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 102 m; 60 m; 18 m
	Geografia politica;
País	Guiana Vasadés;
Parçan	Entre Duas Mars;
Estat	França;
Region; 75	Novèla Aquitània;
Departament; 33	Gironda ;
Arrondiment; 333	Lengon;
Canton; 3332	Lo Reulés e las Bastidas (Montsegur avant 2015);
Intercom; 243301546	Comunautat de las Comunas Ruralas de l'Entre Duas Mars;
Cònsol	Maryse Cheyrou ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2019)	230 ab. Evolucion de la populacion; 233 ab.
Densitat	32,66 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	Sulpiciens (en francés)
Còde postal	33580
Còde INSEE	33481

Vilatge d'Occitània

Sent Sulpici de Guilheragas (Saint-Sulpice-de-Guilleragues en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament maròta e benlèu gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Toponimia

Se coneis pas d'atestacion medievala deu nom de Sent Sulpici. La causida deu nom Sent Sulpici ^[1] per Bénédicte Boyrie-Fénié es purament convencionala, en l'abséncia de fòrmas oralas occitanas constatadas. Lo nom de Sent Sulpici es lo d'un avesque de Borges, o dus segon los autors, aus sègles VI e VII ^[2]^,^[3]. En toponimia, se rencontra la fòrma sabenta de son nom (Sulpici) o de fòrmas d'evolucion populara (Soplesi, Soplèsi, Somplesi, Sepise, etc), o tanben de fòrmas d'evolucion populara influenciadas per la fòrma sabenta, generalament utilizada en francés.
Lo determinant Guilheragas deu venir deu nom germanic de persona Williharius emb lo sufixe latin -acas (terras sosentendut), çò qu'es signe d'un domeni ^[1] antic o de la Nauta Edat Mejana. Guilheragas es probablament lo nom d'origina dau lòc, anterior a l'agionime (nom de sent).

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Qualitat
2014	2026	Maryse Cheyrou	agricultritz
març de 2001	2014	André Michelot
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Montsegur; es adara deu canton de Le Réolais et Les Bastides (en francés), donc Lo Reulés e Las Bastidas.
L'intercommunalitat es la Comunautat de las Comunas Ruralas de l'Entre Duas Mars

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 225, totala: 232

484

372

419

357

427

406

427

420

383

337

362

380

-

352

330

341

337

311

299

292

298

271

261

232

259

266

267

263

240

202

219

224

227

223

222

221
223

2009

2010

220
222

217
219

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

La populacion de 1872, 730 abitants ^[4], es benlèu una error (dus còps 365 abitants ?)

Luecs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben

Comunas de Gironda

Ligams extèrnes

Nòtas

1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 332-333
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 235
↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34735

Portau de Guiana

[BBF-1] 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 332-333

[2] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629

[3] Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 235

[4] ttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34735

[1]

[2]

[3]

[4]