Gualada

Gualada; Goualade
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	L'ostau de comuna, l'ostau comunau (« meria »)
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 18′ 45″ N, 0° 08′ 35″ O
Superfícia	17 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 143 m; 100 m; 74 m
	Geografia politica;
País	Gasconha;
Parçan	Vasadés (centrau);
Estat	França;
Region; 75	Navèra Aquitània;
Departament; 33	Gironda ;
Arrondiment; 333	Arrondiment de Lengon;
Canton; 3318	Lo Sud Gironda (Capsiuts avant 2015);
Intercom; 243301231	CC de Vasadés;
Cònsol	René Cardoit ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2019)	88 ab. Evolucion de la populacion; 89 ab.
Densitat	6,06 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	gualadés, gualadesas ??
Còde postal	33840
Còde INSEE	33190

Vilatge d'Occitània

Gualada (Goualade en francés) qu'es ua comuna gascona de Vasadés ^[1] administrada peu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Perimètre deu territòri

Comunas confrontantas de **Gualada**
	L'Èrm e Mussets	Marions
Escaudas quadripunt		Sent Martin de Curton (Òut e Garona)
Giscòs		Sent Miquèu de Castèthnau

Toponimia

La Cronica de Vasats que mentau per l'an 1111, « parrochiæ Aquælatæ vulgo de Goelade »^[2]. Bénédicte Boyrie-Fénié que horneish mèi d'atestacions : Goalade (Bertrandus de ~), en occitan peu nom, en 1110 (Cronica de Vasadés), Gaulade (inter terram hospitalis de ~), en 1273, Galada (par. de Sancto Severino de ~), en occitan peu nom, en 1274, Aqualatu (Capellanus de ~), en latin, shens data. La prononciacion qu'es [gwa'laðə]. Lo nom ven pas deu latin vadum qui dona gua en gascon, mès deu latin aqua lata : aiga lada, dens lo sens d'arriu larg. Aqua, en latin, que dona aiga en gascon (sovent aigua en catalan), quan lo purmèir a- pòrta l'accent, mès quan lo mot es seguit d'un adjectiu, com dens aqualata, l'accent se desplaça sus l'avant-darrèra sillaba e i a pas de diftongason en ai-. Aqualata que dona *Agualada, pui a- iniciau qu'es con-honut a epòca anciana dab la preposicion e lo nom que ven Gualada ^[3] Que seré devut a las aigas deu Siron qui aiguejavan las baishas de la comuna^[4]. Lo nom, hargat suu latin aqua e non pas suu gascon aiga, muisha ua formacion hòrt anciana (tanbenh com l'arriu 'Guanèira', atestat aqua nigra au sègle XIII^au)^[5].

Istòria

Dinc au primtemps de 2015, la comuna qu'èra deu canton de Capsiuts.

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Qualitat
març de 2014	2026	René Cardoit	cap d'entrepresa
2008	2014	Alain Aucoin
2001	2008	Henri Lacampagne
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Capsiuts; qu'es adara deu canton deu Sud Gironda.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 103, totala: 92

235

239

224

304

346

342

340

326

330

398

381

361

325

311

287

318

304

311

307

316

323

278

257

226

206

196

192

152

115

79

76

77

81

83
89

2009

2010

82
88

87
89

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véser tanben

Comunas de Gironda

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f72.item.zoom p. 124
↑ Publicada in Archives historiques du département de la Gironde, Tome XV, Bordèu, 1874, p.25.
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 159
↑ Patrice-John O’Reilly, Essai sur l’histoire de la ville et l’arrondissement de Bazas, Vasats, 1840, p.457.
↑ Recogniciones feodorum in Aquitania ; Bémont, n°137, p.49; 1273 o 1274.

Portau de Gasconha

[1] ttp://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f72.item.zoom p. 124

[2] Publicada in Archives historiques du département de la Gironde, Tome XV, Bordèu, 1874, p.25.

[3] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 159

[4] Patrice-John O’Reilly, Essai sur l’histoire de la ville et l’arrondissement de Bazas, Vasats, 1840, p.457.

[5] Recogniciones feodorum in Aquitania ; Bémont, n°137, p.49; 1273 o 1274.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]