Solinhac

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Solinhac
Soulignac

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Soulignac Église Saint-Genès 01.jpg
La glèisa de Sent Genès de Solinhac
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 41′ 56″ N, 0° 16′ 55″ O
Superfícia 11,49 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
111 m
70 m
34 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana Bordalés
Parçan Entre Duas Mars
Estat Bandièra de França França
Region
75
Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
33
Gironda Escut de la Gironda
Arrondiment
333
Lengon
Canton
3348
de l'Entre Duas Mars, ancianament de Targon
Intercom
243301298
Comunautat de comunas ruralas de l'Entre Duas Mars SIREN 200069599
Cònsol Michel Dulon
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
437 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 38,03 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 33760
Còde INSEE 33515

Solinhac (oficialament en francés Soulignac) es una comuna occitana dau Bordalés[1] situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre dau territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Solinhac
Targon Ladaus
Capian Solinhac
Cardan La Ròca Escoçans

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son Solinac, Solinhac, Solenag, dau sègle XI au sègle XIII, cap. de Solinhaco arch. Benaugensis, en 1326, cappella de Solinhaco, en 1342 e 1361 [2]. Segon Dauzat e Rostaing, Solinhac vendré d'un nom galloroman d'òme, *Sollinius inferit dau nom gallés Sollius, emb lo sufixe -acum, o d'un nom gallés d'òme, Sŭbelinos, emb lo sufixe -iacum [3]; Xavier Delamarre cita los noms gallés Sol(l)ios, Subilos e *Subelinios [4], mès pas Solinhac dins sa lista daus noms d'origina gallesa [5]. A la siguda d'Ernèst Negre e emb lo sufixe -acu(m), Bénédicte Boyrie-Fénié explica lo nom per Solinius, atestat un sol còp, e Solinus, plan mèi espandit dens los tèxtes, tractat coma Solinius; Negre presenta aqueths noms coma « romans » (?) [6]. Solinhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'avèva per mèste *Sollinius, Sŭbelinos, Solinius o Solinus.


Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2014 2020 Michel Dulon    
2001 2014 Alain Pargade    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Targon; es adara dau canton de l'Entre-deux-Mers (en francés), donc de l'Entre Duas Mars.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 437, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
511 503 570 566 572 529 475 478 462

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
453 449 474 514 563 554 518 491 482

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
482 550 552 474 459 465 429 448 475

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
446
480
419
407
402
424
458
455
455
461
2009 2010
450
460
450
461
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f77.item.zoom p. 65
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 351
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 663
  4. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 307
  5. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 366
  6. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 352