Sent Estèfe de Falguièras

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Sant Estève de Faugieras)
Anar a : navigacion, Recercar
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Sent Estèfe de Falguièras
Saint-Étienne-de-Fougères

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 25′ 10″ N, 0° 33′ 20″ E
Superfícia 9,9 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
90 m
56 m
37 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana
Parçan Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Nòva Aquitània BlasonNouvelleAquitaine.svg
Departament
47
Òlt e Garona Armas deu Departament d'Òlt e Garona
Arrondiment
473
Villeneuve-sur-Lot
Canton
4723
Monclar
Intercom
244701405
Lot et Tolzac
Cònsol Karine Lafinestre
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
847 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 85,56 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47380
Còde INSEE 47239

Sent Estèfe de Falguièras[1],[2] (oficialament en francés Saint-Étienne-de-Fougères) es una comuna occitana d'Agenés, situada dins lo departament d'Òlt e Garona e la region d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las atestacions ancianas non son gaire divergentas : Sancti Stephani de Falgueriis (eccl. de ~), en 1120, Sancti Stephani de Falgères (capella ~), en 1326, Sancti Stephani de Falgueriis (p. ~), en 1520.

Estèfe es una fòrma occitana del latin Stephanus, vengut del grèc Στέφανος, « coronat ». Lo determinant, present dins las fòrmas ancianas, fa pensar que Falguièras es lo nom ancian del vilatge. Lo mot occitan falguièra, que ven del latin filicaria, aviá un sens collectiu : « ensemble de falguièras, donc luèc ont i a plan de falguièras ». La prononciacion es [,seŋtestɛfe] [3]. Estèfe es una fòrma sabenta que se tròba mai que mai dins los noms de glèisas e per extension de vilatges. Coma pichon nom, es la fòrma populara Estève qu'es usitada, aquí perqué es vengut un patronime (nom de familha), escrit Estève o Estèbe.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
1994 2008 Bruno Baldas   retirat agricòla
2008 2020 Karine Lafinestre   redactritz terroriala
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montclar; es ara del canton de Le Livradais (en francés), donc benlèu Lo Liuradés en occitan.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 847, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
629 689 600 668 673 658 624 640
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
677 693 645 617 596 556 582 577 557
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
511 513 508 468 455 475 543 519 493
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
472
512
625
631
689
732
785
800
816
839
2009 2010
832
855
843
866
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • en 1793, la municipalitat es « Fongrave et Saint Etienne » (en francés), donc Fontgrava e Sent Estèfe de Falguièras
  • 2013 : 847 abitants (86 ab/km²)

Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012
  2. http://www.locongres.org/fr/applications/top-oc/topoc-recherche/
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012