Pinuèlh e Autariba

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Pinel e Autariba)
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Pinuèlh e Autariba
Pinel-Hauterive

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Blason ville fr Pinel-Hauterive (Lot-et-Garonne).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 26′ 23″ N, 0° 34′ 06″ E
Superfícia 21,77 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
204 m
57 m
37 m
Geografia politica
País Guiana Armas de Guiana Agenés
Estat Bandièra de França França
Region
75
Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
47
Òlt e Garona Armas deu Departament d'Òlt e Garona
Arrondiment
473
Vilanuèva d'Òut
Canton
4723
Lo Liuradés, ancianament de Montclar
Intercom
244701405
CC Òut e Tolzac
Cònsol Roland Soca
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
542 ab.
Evolucion de la populacion

553 ab.
Densitat 24,9 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 47380
Còde INSEE 47206

Pinuèlh-Auta Riba / Pinuèlh-Autariba [1],[2], o puslèu Pinuèlh e Autariba (grafia pus fonologica : Pinuèlh e Auta-riba), Pinel-Hauterive en francés, es una comuna occitana d'Agenés, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Pinuèlh e Autariba
Monbaús per un qüadripunt, Montastruc Baugast Sent Pastor
Montclar Pinuèlh e Autariba Cassanuèlh
Sent Estèfe de Falguièras Senta Liurada

Toponimia[modificar | modificar la font]

Coma Pinuèlh e Autariba èran doás comunas diferentas e son dos vilatges diferents, cal escriure lo nom emb la conjoncion e. Per lo segond element, la grafia Auta Riba es la de Bénédicte Boyrie-Fénié e la de Autariba foguèt demandada per l'IEO-47. Bénédicte Boyrie-Fénié precisa que per Autariba, cal gardar a l'esperit que l'r unic representa -rr- e que se pronóncia emb de vibracions multiplas.

Las fòrmas ancianas associan dejà las doás comunautats fondatritz de la comuna : Altaripue (rector ~) et de Pinolio et annexa, en latin, en 1302, Alta Ripa et de Pinolio (r. de ~), en latin, en 1520, Alta Ripa et de Pinolio (r. de ~), en latin, en 1593 [3].

  • Pinuèlh : Dauzat e Rostaing, puèi Ernèst Negre e Jacques Astor, citats per Bénédicte Boyrie-Fénié, interprètan lo nom coma l'associacion del latin pinus, « pin », e del sufixe diminutiu -ellum, emb de sens coma « ramelet de pin », « pichon pin », « bosquilhon de pins » [4],[5]. Los autors devián pas conéisser las fòrmas ancianas. Per Bénédicte Boyrie-Fénié, la finala -el (en francés) representa lo sufixe gallés -ialo-, que significava « clar, esclairada, esclairòl ». Pinuèlh es l'equivalent de Pinuelh, banlèga de Senta Fe la Granda, al nòrd de l'Agenés : èra donc una esclairada dins un bòsc de pins, coma la comuna vesina Cassanuèlh dins un bòsc de casses [6]. Lo sens d'origina del mot -ialon e del primièr element mòstra qu'un vilatge novèl s'establissiá en desbosigant un bòsc [7] e lo sens derivat es « novèl luèc cultivat e poblat ». *Pino-ialon, compausat mixte, latinoceltic, se formèt probablament tard, quand la lenga gallesa èra dejà declinanta.
  • Autariba es l'equivalent de « riba auta »; lo vilatge es en riba d'Òut.
  • Per Sent Pèire de Cauvèl, veire a l'article.

Istòria[modificar | modificar la font]

Entre 1790 e 1794, Auta-riba annèxa Pinuèlh. En 1972, Pinuèlh e Auta-riba annexèt Sent Pèire de Cauvèl [8],[9].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
1994 2020 Roland Soca   comerçant ambulant retirat
  1994      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montclar; es ara del canton del Liuradés.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 542, totala: 553
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
413 412 426 421 442 449 521 462 450

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
417 410 448 391 382 347 335 719 322

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
320 324 305 238 243 273 288 257 253

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
216
205
402
395
461
461
509
516
521
538
2009 2010
526
543
525
544
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • Lo 3 d'agost 1972, Pinuèlh e Autariba annexèt Sent Pèire de Cauvèl, 190 abitants en 1968, que venguèt comuna associada [10],[11].
  • anomalia de 1891 : la meteissa annada, la comuna vesina de Montclar passèt de 1528 en 1886 a 331 abitants, per tornar a 1504 abitants en 1896 e Montastruc passèt de 795 abitants en 1886 a 1467 en 1891, per tornar a 690 en 1896; probable que i a un rapòrt.
  • 2016 : 570

Demografia de Sent Pèire de Cauvèl[modificar | modificar la font]

Veire a l'article.

Luècs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas emb la comuna[modificar | modificar la font]

Veire tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 202
  2. http://www.locongres.org/fr/applications/top-oc/topoc-recherche/
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 202
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 531
  5. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 203
  6. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 203
  7. Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 185
  8. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=29242
  9. https://www.insee.fr/fr/metadonnees/cog/commune/COM47268-saint-pierre-de-caubel
  10. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=29242
  11. https://www.insee.fr/fr/metadonnees/cog/commune/COM47268-saint-pierre-de-caubel