Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Vaths (Shalòssa)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Vaths (omonimia).
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Vaths
Baigts

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Mairie baigts.jpg
La mairetat de Vaths.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 41′ 14″ N, 0° 47′ 25″ O
Superfícia 11,64 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
122 m
95 m
32 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Shalòssa
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
401
Dacs
Canton
4014
Costalat de Shalòssa (Mugron avant 2015)
Intercom
244000717
CC de Tèrras de Shalòssa
Cònsol Francis Dubecq
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
357 ab.
Evolucion de la populacion

365 ab.
Densitat 30,15 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40380
Còde INSEE 40023

Vaths[1] (Baigts en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [batʃ]. Las fòrmas ancianas que son Sancta Maria de Bads aus sègles XI-XII, de Vallibus, en latin aus sègles XI-XII, Badz en 1285, Bats en 1638 (mapa), Baithz en 1714 (mapa), Baith en 1733 (mapa)[2].

Dauzat qu'i ved la fòrma gascona deu latin vallis[3]; Astor (citat per B. Boyrie-Fénié) que dona la medisha idèa. Negre (tanben citat per B. Boyrie-Fénié), d'acòrd suu sens, que hè remercar lo vilatge ei sus un petit costalat enter duas vaths, la de Lui e la d'un afluent [2] [en realitat, Vaths qu'ei enter duas comas, mès lo Lui qu'ei mei luenh].

Bénédicte Boyrie-Fénié que nòta la grafia igts correspond au fonèma [tʃ] e pòt estar un singular, mès fòrmas ancianas marcan un plurau, çò qui junta plan dab la situacion geografica (dejà explicada per Negre). Lo vocable (nom de la glèisa) que hè supausar ua origina a l'Edat Mejana e donc l'estrata medievau. La grafia curiosa Baigts que representa donc Vaths (eretèr de valles en latin) [2].


Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2020 (2026) Francis Dubecq    
2014 2020 Marie-Pierre Declercq-Marescaux   retirada
març 2008 2014 Didier Lafitte   agricultor
març de 1983 2008 Pierre Lalanne PS agricultor
1974 1983 Marcel Busquet PS agricultor
1965 1974 Alphonse Tortigue    
  1965      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 351, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
805 902 1 034 1 006 1 049 1 015 987 979 981

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
994 970 935 876 947 866 811 788 802

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
803 767 770 648 609 547 534 503 447

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
425
407
400
354
350
322
345
345
346
356
2009 2010
347
357
342
352
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  2. 2,0 2,1 et 2,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 49
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 46