Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Sèrras Gaston

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Sèrras Gaston
Serres-Gaston

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
4O SERRES GASTON.jpg
La glèisa e au hons, au centre, la mairetat.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 39′ 28″ N, 0° 30′ 55″ O
Superfícia 8,88 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
142 m
90 m
52 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Shalòssa
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
402
Lo Mont
Canton
4008
Shalòssa Tursan (Hagetmau avant 2015)
Intercom
244000709
CC de Shalòssa Tursan (2017 ---->)
Cònsol Didier Dufourcq
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
395 ab.
Evolucion de la populacion

409 ab.
Densitat 42,45 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 40700
Còde INSEE 40298

Sèrras Gaston[1] (en francés: Serres-Gaston) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei ['sɛrəs]. Las fòrmas ancianas que son Willelm de Serres, lo casted de Serre Gaston, en 1274, Serres gaston (mapa de 1638), Serres (mapas deu començament deu sègle XVIII, de 1714 e de 1733) [2].

Dauzat e Rostaing qu'explican lo nom per un prelatin serra, « montanha alongada » [3]. Bénédicte Boyrie-Fénié qu'ajusta caleré precisar sèrra ei lo resultat romanic o occitan de l'etime e ei un simple tuc [2].

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que precisa ei la fòrma femenina deu mot sèrra/sèrre e s'ageish d'un mont qui ei pas rocós; que cred de poder díder lo plurau ei tardiu [2]. Que sembla en realitat lo mot sèrras designe l'ensemble confús de tucas enter Los e Gavàs. Mès que i a benlhèu ua auta explica. Sèrras que’s pòt compréner com : « lo fiu de la familha « Sèrras ». La familha Sèrras, au sègle XIIIau, qu’avè en efèit fius en Sèrras Gaston com en Sèrralós [4].

Lo petit nom Gaston, tirat deu germanic gast, « òste », qu'ei estat lo de numeroses senhors e vescomtes de Bearn. Qu'èra probable lo nom deu mèste deu petit castèth mentavut en 1274. Qu'ei un toponime feodau, mès lo lòc qu'estó ocupat abans : a la Haute Salle, qu'an descobèrt vestigis d'ua villa galloromana [2].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2026 Didier Dufourcq divèrs esquèrra agricultor
març 2001 2014 Jean-Claude Deces   retirat EDF
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 377, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
583 555 520

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 524 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 536 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
353
319
316
320
328
340
345
355
357
365
2009 2010
358
365
360
367
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0
  2. 2,0 2,1 2,2 et 2,3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 230
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 655
  4. Recogniciones Feodorum in Aquitania ; Ch. Bémont ; Paris ; Imprimerie Nationale ; 1914 ; n°102 p.41 e n°126 p.46.