Sent Julian d'Armanhac

Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Sent Julian (omonimia).

Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Sent Julian d'Armanhac
Saint-Julien-d'Armagnac

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
JMLeb 2017 Fr Landes Saint-Julien-dArmagnac 22.jpg
La glèisa de Sent Julian
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 59′ 03″ N, 0° 07′ 42″ O
Superfícia 14,64 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
157 m
130 m
94 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Armanhac Blason comte fr Armagnac.svg
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
402
Lo Mont
Canton
4005
Hauta Lana Armanhac (Gavarret avant 2015)
Intercom
244000840
CC de las Lanas d'Armanhac (2013 ---->)
Cònsol Sophie Ducoudré
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
110 ab.
Evolucion de la populacion

110 ab.
Densitat 7,45 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40240
Còde INSEE 40265

Sent Julian d'Armanhac[1] (Saint-Julien-d'Armagnac en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [senʒy'ljɛŋ] (la fòrma gascona Julian qu'ei estada remplaçada per la fòrma francesa). Bénédicte Boyrie-Fénié pòt pas citar cap fòrma anciana [2].

Sent Julian qu'ei lo nom de mei d'un sent, un martir de Briude au sègle IV, qui ei a l'origina de la màger part deus toponimes occitans, Sent Julian l'Espitalèr, un avesque d'Ate, un avesque de Lescar au sègle IV[3],[2],[4].

Bénédicte Boyrie-Fénié qu'explica tanben, après Negre, l'etimologia deu determinant Armanhac (de Armeingnac en 1259), lo nom germanic d'òme Herimannus, dab lo sufixe -iacu-; a l'origina, lo nom que designava ua demorança senhorau [5]. Lo sufixe -iacum qu'ei en realitat lo sufixe celtic -acon, latinizat en -acum; lo -i- qu'ei en realitat manlevat aus noms aumentats en -ius, gentilicis en latin [6].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2026 Sophie Ducoudré PS  
març 2001 2014 Claude Bonneu PS retirat
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 109, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
540 446 447 450

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 409 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 340 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
208
160
159
156
139
102
114
116
118
121
2009 2010
116
120
118
122
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0
  2. 2,0 et 2,1 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 208-209
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 607
  4. https://nominis.cef.fr/contenus/saint/1753/Saint-Julien-de-Brioude.html
  5. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 59
  6. Pierre-Yves Lambert, La Langue gauloise, edicions errance, Arle, segonda edicion, 2018, p. 39