Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

La Luca

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

La Luca
Laluque

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Gillaume 27.06.2010 2.jpg
La glèisa de la Luca.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 51′ 17″ N, 0° 59′ 30″ O
Superfícia 52,81 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
86 m
60 m
38 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
401
Dacs
Canton
4027
Lo País Morcenés Tarusate (Tartàs Oèst avant 2015)
Intercom
244000766
CC deu País Tarusate
Cònsol Christophe Martinez
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
1 033 ab.
Evolucion de la populacion

1 053 ab.
Densitat 18,27 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Laluquois, Laluquoises
(en francés)
Còde postal 40465
Còde INSEE 40142

La Luca[1] (Laluque en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [lə'lykə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Johannes de Luke, aus sègles XI-XII, de la Luca, en latin, en 1242, La Luca, en latin, en 1253, Vitalis de Luca, en latin, en 1276, La Luke en 1280, Laluque (mapa de 1638), La Luque (mapas de 1647 e de 1714), Laluque (mapa de 1733) [2].

Dauzat, Negre e Astor, los dus darrèrs citats per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'i veden lo gascon (meilèu arcaïc) luga, varianta femenina de luc, «  bòsc », eretèr deu latin lucus, « bòsc sacrat » [3],[2].

Bénédicte Boyrie-Fénié que pòt acceptar lo sens donat peus precedents toponimistas e la conservacion de la sorda a l'intervocalica ei possibla dens lo sud de las Lanas (la luca e non pas la luga), mès un femenin de luc es improbable perqué lo mot es pas gaire present localament; en Gironda, a Portèths, que'u tròban pas qu'au plurau (Las Lucas). Bénédicte Boyrie-Fénié qu'aima mei ua auta origina, lo mot luca, « pòste de gaita, arquèra, balestèra dens un mur » (diccionari Palai, p. 627); de mei, que i a a costat lo riu de l'Arquièr e lo lòc Las Guardèras. Lo nom es d'origina dialectala [2].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2026 Christophe Martinez PS Quadre SNCF
març de 2001 2014 Jean-Marie Saubanère PS director d'establiment escolar
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 965, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
698 - -

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 886 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 1 004 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
777
801
715
709
646
610
696
708
715
739
2009 2010
768
793
823
844
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=166&Itemid=0&lang=oc
  2. 2,0 2,1 et 2,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 126-127
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 380