Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Vilanava (Lanas)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Vilanòva (omonimia).
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Vilanava
Villenave

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Villenave marie.JPG
La maison comuna.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 58′ 08″ N, 0° 48′ 23″ O
Superfícia 27,37 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
99 m
57 m
27 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
401
Dacs
Canton
4027
Lo País Morcenés Tarusate (Tartàs Oèst avant 2015)
Intercom
244000766
CC deu País Tarusate
Cònsol Vincent Lagareste
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
321 ab.
Evolucion de la populacion

327 ab.
Densitat 10,45 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40110
Còde INSEE 40330

Vilanava[1] (Villenave en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [bjar'nawə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Severus de Villa Nova, en latin, aus sègles XI-XII, Villenove en 1305, Villenaue (mapas de 1638 e de 1647), Villenave (mapa de 1714), Villeneuve (mapa de 1733) [2].

Segon Dauzat e Rostaing, ua vila nava qu'ei ua aglomeracion navèra, creada a l'Edat Mejana per un senhor o ua comunautat religiosa, mès shens que siin mentavudas las franquessas autrejadas aus poblants de las Vilafrancas [3].

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que dona lo sens de vièla : « vilatge, localitat, borg » e de nava [2].

Bénédicte Boyrie-Fénié qu'aima mei l'explicacion de Negre. En 1305, Bidau Brana (Vidau Branar), perbòst de La Bohèira, qu'ei qualificat de « seigneur de la Mote de Villeneuve de par sa femme »; la mòta primitiva que's trobava a 2 km deu borg a l'èst, a la Bastida. Vialanava qu'ei ua bastida e donc vertadèrament « ua viala nava » [2]. La causida de B. Boyrie-Fénié, Vilanava, qu'ei discutibla; segon la fòrma orala, lo nom que passè per *Vialanava e non pas la fòrma miei-culta *Vilanava.

Istòria[modificar | modificar la font]

Qu'ei ua bastida fondada per lo Senescau de las Lanas au sègle XIV [2].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Vincent Lagareste divèrs esquèrra magasinèr carista
març de 2001 2014 Armandine Beaugier   shens profession
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 286, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
620 687 676

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 697 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 684 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
452
397
326
289
273
253
243
248
254
262
2009 2010
259
267
264
271
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0
  2. 2,0 2,1 2,2 et 2,3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 252
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 723