Casèras d'Ador

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Casèras.
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Casèras d'Ador
Cazères-sur-l'Adour

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Cazere-sur-adour eglise.jpg
La glèisa.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 45′ 42″ N, 0° 18′ 58″ O
Superfícia 31,25 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
139 m
73 m
62 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Tursan
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
402
Lo Mont de Marsan
Canton
4007
Ador Armanhac (Granada d'Ador avant 2015)
Intercom
244000824
CC deu País Granadés
Cònsol Francis Desblancs
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2017)
1 070 ab.
Evolucion de la populacion

1 101 ab.
Densitat 34,98 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40270
Còde INSEE 40080

Casèras d'Ador[1] o Casèras[2] (Cazères-sur-l'Adour en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Bénédicte Boyrie-Fénié que horneish fòrmas ancianas : totas que son Cazeres (sègles XVII e XVIII). La prononciacion qu'ei [ka'zɛrəs] [3]. Lo mot casèra qu'ei normalament un diminutiu de casa, « ostau », dab lo sufixe -ella[4],[5] (-ll- passa a -r- en gascon, en posicion intervocalica). Mès aciu, lo sens qu'ei benlèu diferent, tot en demorant diminutiu : la bastida que ho fondada per un pariatge énter l'abat Vidau (fòrma supausada) de La Casadiu (a Bèumarchés) e Margarida de Foish. Lo nom que sembla donc un derivat deu nom de l'abadia de La Casa [3].

Istòria[modificar | modificar la font]

La bastida que ho fondada en 1314 per un pariatge énter l'abat Vidau (fòrma supausada) de La Casadiu (a Bèumarchés) e Margarida de Foish [3].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2008 2020 Francis Desblancs divèrs dreta retirat de quadre de cooperativa agricòla
junh de 1995 2008 Ginette Sentuc   collaboratritz d'asseguranças
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Granada d'Ador; qu'ei ara deu canton de Adour Armagnac (en francés), donc Ador Armanhac.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1093, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 305 1 071 1 027 898 962 910 948 961 966

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
906 968 950 967 964 960 952 900 836

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
828 757 741 675 655 660 607 592 618

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
676
766
777
815
873
862
1 036
1 132
1 130
1 158
2009 2010
1 129
1 156
1 144
1 170
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Sit Toponimia occitana
  2. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  3. 3,0 3,1 et 3,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 87
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 151
  5. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007