Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Lo Binhac

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Albinhac (omonimia).
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Lo Binhac
Lévignacq

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Aquarelle d'une maison landaise typique à Lévignacq.jpg
Aquarèla d'un ostau lanusquet tipic au Binhac.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 00′ 22″ N, 1° 09′ 59″ O
Superfícia 42,32 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
75 m
30 m
27 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Bòrn
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
401
Dacs
Canton
4003
Còsta d'Argent (Castèths avant 2015)
Intercom
244000857
CC de Còstas Lanas Natura
Cònsol Marie-José Caussèque
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
313 ab.
Evolucion de la populacion

319 ab.
Densitat 7,42 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40170
Còde INSEE 40154

Lo Binhac o Aubinhac[1][2] (en francés: Lévignacq) qu'ei ua comuna gascona, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion que seré [awβi'ɲak] (prononciacion vertuosa o vertadèra ?). Las fòrmas ancianas que son par. Sent Martin d'Aubinhac, en 1293, S. Martinus de Vinhaco, en latin, en 1296, de Vinhak en 1299, de Aubinhaco, en latin, en 1315, Sanctus Martinus de Aubinhac (shens data), Aubinhaco, en « latin », Lourgnac (mapa de 1638), le Vignac (mapa de 1651), Levianac (mapa deu sègle XVII, shens data), La Haut Vignac (mapa deu començament deu sègle XVIII), Le Vignac (mapa de 1714), Haut Vignac (mapa de 1733) [3].

Per Dauzat, qui's basa probablament sus la grafia francesa, lo nom que vien deu nom latin d'òmi *Levinius, tirat de Levius, dab lo sufixe -acum. Astor (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) que dona la medisha solucion [4],[3].

Per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom que vien deu nom latin d'òmi Levinius, tirat de Levinus, dab lo sufixe -acum[3].

Lo vocable (Sent Martin) que justifica ua fondacion anciana. La prumèra sillaba d'Aubinhac (1293) qu'ei estada presa per l'article contractat e deglutinada. L'origina qu'ei donc lo nomen Albinius [dab lo sufixe -acum] : *Albiniacum > *Aubiniaco > *Aubinhac > Au Binhac > Lo Binhac [3].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Marie-José Caussèque divèrs esquèrra retirada
març de 1989 2014 Jean-Louis Pradet PS Entreprenur trabalhs forestèrs
  1989      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 314, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
959 1 064 1 102

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 962 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 712 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
413
379
322
336
330
345
357
359
353
361
2009 2010
363
371
346
351
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Sit Toponimia occitana
  2. Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
  3. 3,0 3,1 3,2 et 3,3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 134-135
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 399