Belís

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Belís
Bélis

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Vue du village en fêtes - Bélis.jpg
Lo borg de Belís pendent la vòta.
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 03′ 52″ N, 0° 27′ 36″ O
Superfícia 20,46 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
111 m
85 m
62 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània Escut d'Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
402
Lo Mont
Canton
4009
Hauta Lana Armanhac ancianament de Labrit
Intercom
244000758
Comunautat de comunas Còr Hauta Lana (SIREN 200069656)
Cònsol Michel Poulain
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
164 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 8,02 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Bélisiens (en francés)
Còde postal 40120
Còde INSEE 40033

Belís[1] (oficialament en francés Bélis) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de las Lanas e dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Belís
Labrit Caishen
Brocars Belís
Malhèras Arua

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas que son par. Sancte Marie de Belis, en 1274, vilagium de Belis in par. S. Marie de Belis, en 1276, ecclesia de Belis, cap a 1320, 1336, 1340, capellanus de Belis, cap a 1375, Belis, mapa de 1733. La prononciacion qu'ei [be'lis] [2]. Belís que vien benlèu deu nom latin d'òme Belicius : Belicium (fundum), segon Dauzat [3]. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'aima mei Bellicius, inferit de Bellius, mès en gascon aquò que donaré *Berís. B. Boyrie-Fénié que causeish meilèu, mès sense certitud, lo cognomen Belix/Belice o un derivat *Belicius. Com que sia lo toponime es d'origina antica [4].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2008 2020 Michel Poulain PS retirat educacion especializada
1977 2008 Jacques Descacq   uishèr de justícia retirat
  1977 M. Meyrous    
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Labrit; qu'ei adara deu canton de Hauta Lana Armanhac (burèu centralizator Labrit).

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 164, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
585 418 523 545 504 472 491 498 530

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
547 557 550 540 555 535 536 519 491

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
478 484 483 416 385 381 316 285 287

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
272
227
170
150
128
137
139
139
139
144
2009 2010
143
148
149
152
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 55
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 68
  4. Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 55