Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Lucbardés e Bargas

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Lucbardés e Bargas
Lucbardez-et-Bargues

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Lucbardez-et-Bargues Mairie.JPG
L'ostau de comuna.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 58′ 20″ N, 0° 24′ 14″ O
Superfícia 21,48 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
97 m
78 m
38 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Marsan
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
402
Lo Mont
Canton
4011
Lo Mont-1 (Lo Mont Nòrd avant 2015)
Intercom
244000808
Lo Mont Aglomeracion
Cònsol Claude Coumat
(2016-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
581 ab.
Evolucion de la populacion

594 ab.
Densitat 26,44 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40090
Còde INSEE 40162

Lucbardés e Bargas o Luc Bardés e Bargas[1] (Lucbardez-et-Bargues en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [lykbar'des e 'bargəs]. Las fòrmas ancianas que son (per Lucbardés) Sancte Quiterie de Lucbardes, en 1274, ecclesia de Lucbardes o Lugbardes, cap a 1320, de Lucbardes en 1336 e 1340, de Lucobardesio, en latin, en 1336 e 1340, Lucbardes (mapas de 1714 e de 1733); (per Bargas) par. Sancti Martini de Bargues en 1274, ecclesia de Bargues cap a 1320, de Bargis, en latin, au començament deu sègle XIV, Barques, de Bargiis, en latin, en 1336-1340, Bargues (mapa deu començament deu sègle XVIII, de 1714 e de 1733) [2].

Dauzat, per Lucbardés, que tròba lucus, « bòsc sacrat » e un determinant inexplicat [3].

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'explica Lucbardés es suu Bardés (de bard, « hanga » e sufixe -és, donc « arriu hangós »); prumèr element luc, « bòsc » [2]. Lo nom deu *Bardés qu'ei absent de las mapas.

Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Lucbardés qu'ei l'eretèr de lucus *bardensis, « bòsc hangós »; bard e bardèr que vienen d'ua anciana basa preindoeuropèa. L'evolucion regulara de *bardense que mia a bardés [2].

Com Lucbardés, Bargas que deriva de bard. Que seré lo femenin d'aqueth mot : *bardas (terras), dab ua mutacion enter oclusivas, com l'exemple de mardosus / margosus[2].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
junh de 2016 2020 Claude Coumat    
març de 2008 2016 Robert Dueso Mairal divèrs esquèrra retirat d'agricultor
març de 2001 2008 Jean-Pierre Bats    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 568, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
522 - -

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 552 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 488 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
311
273
230
269
304
329
374
385
432
447
2009 2010
469
483
507
522
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=166&Itemid=0&lang=oc
  2. 2,0 2,1 2,2 et 2,3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 140-141
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 416