Begar

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Begar
Bégaar

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Bégaar - Mairie - 1.jpg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 49′ 38″ N, 0° 50′ 57″ O
Superfícia 27,8 km²
Altituds
 · Maximala
 · Minimala
 
52 m
7 m
Geografia politica
Region istorica Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment Dacs
Canton Pays morcenais tarusate
Intercom
244000766
Communauté de communes du Pays Tarusate
Cònsol Jean-Pierre Poussard (2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
1 098 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 39,5 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40400
Còde INSEE 40031

Begar[1] (en francés: Bégaar) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de las Lanas e dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas que son : Begar (Sanctus Petrus d[e] ~), au sègle XI o XII, e sus mapas divèrsas, Begar, en 1638, Begua en 1647, Bega, en 1714, Bega, en 1733. La prononciacion actuau qu'es [bə'ɣar] [2].

Dauzat e Rostaing que supausan, dab prudéncia, ua arraditz aquitanica beg-, big-, presenta dens Bigòrra e benlèu dens Bégadan, [qui, en realitat, sembla d'ua auta origina qu'aquera arraditz] [3]. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que pensa a un mot gascon supausat *bega(n)ar, deu bas latin *vicanaris, « barri, banlèga ». Bénédicte Boyrie-Fénié que s'orienta cap a un collectiu de vegetaus, com dens lo basque baga (a)rte, « talhadís, bartàs de haus » (derivat deu latin fagus, « hag, hau, hai »). L'origina deu nom que seré antica, meilèu que medievau [4]. La comparason énter las fòrmas de 1647 a 1733 e la prononciacion actuau (restabliment de l'-r etimologica), atau com l'existéncia d'un aute toponime, Bega, au nòrd d'Arjusan, sus la mapa de Cassini, e, per ara, d'un Chemin de Bega a Benessa de Maremne, que harén supausar, shens certitud, una influéncia de la grafia sus la fòrma orala.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2014 2020 Jean-Pierre Poussard divèrs dreta retirat
març 2001 2014 Alain Labarthe   espleitadèr agricòla
març 1971 2001 Gilbert Morlaes   retirat
19 1971      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Tartàs-oèst; qu'es ara deu canton deu Pays morcenais tarusate (en francés).

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1098, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 012 814 821 997 1 141 860 774 848 892
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
958 1 000 1 003 979 1 027 1 039 1 086 1 040 1 016
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 046 1 092 1 066 972 906 856 813 760 860
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
999
946
843
908
1 000
939
1 021
1 033
1 060
1 087
2009 2010
1 093
1 121
1 089
1 110
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • 2012 : 1091; 2013 : 1098 abitants (ab/km²)

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=166&Itemid=0&lang=oc
  2. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
  4. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007