Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Pei

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Pei
Pey

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Église Saint-Saturnin de Pey (Landes).jpg
La glèisa de Sent Sarnin.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 37′ 55″ N, 1° 12′ 02″ O
Superfícia 13,85 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
57 m
30 m
2 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan País d'Òrta
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
401
Dacs
Canton
4016
Òrta e Arrigans (Pèirahorada avant 2015)
Intercom
244000667
CC deu País d'Òrta e Arrigans
Cònsol Roland Ducamp
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
683 ab.
Evolucion de la populacion

705 ab.
Densitat 50,4 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 40300
Còde INSEE 40222

Pei[1] (Pey en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [pej]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Saturninus de Pui aus sègles XI-XII, Sanctus Petrus de Podium in Avorda, en latin, aus sègles XI-XII, de Pui, cap a 1072, Pei (mapa de 1638), Saint-Pé Dalices en 1647, Pey (mapas de 1714 e de 1733) [2].

Dauzat e Rostaing qu'explican lo nom per podium, « turon, pitèr, hautor » [3].

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'explica lo nom per un mot latin pèy, « tucolet, petit poi », mot atestat en Medòc mès que benlhèu èra espandit mei lonh en Gasconha [2]. En realitat, Negre qu'auré devut consultar l'Atlàs Lingüistic de la Gasconha, mapa 2086, ò obèrt tonic, diftongason condicionada per iòd : lo resultat en Medòc qu'èi [ɛj] (per [yj] dens lo centre deu Bordalés); puèi [pɛj] qu'ei donc lo resultat medoquin de podium e non pas un mot particular.

Lo borg qu'ei sus un tucolet de 20 m [en realitat, 34], mès qu'ei lo resultat indirècte deu latin podiu-. Lo vocable de la parròquia qu'ei Sent Pèr, çò qui devó benlhèu favorizè lo passatge de poi a la prononciacion [pej]. Bénédicte Boyrie-Fénié que cita pr'aquò los lòcs Peylet e Peymagnan près d'Igaas-le-Haut (comuna de Pèirahorada) [2] qui hèn pensar a la varianta p(u)ei.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
junh de 1995 2026 Roland Ducamp PS agricultor
? 1995 Serge Décembre    
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 698, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
858 - -

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 869 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 706 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
607
609
575
563
564
544
656
661
701
714
2009 2010
698
707
696
705
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0
  2. 2,0 2,1 et 2,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 180
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 521, a Pech