Aqueste article qu'ei redigit en òc gascon.

Vath Longa

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Vath Longa
Beylongue

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Aquarelle de l'église de Beylongue.jpg
Aqüarèla de la glèisa de Vath Longa.
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 55′ 26″ N, 0° 49′ 40″ O
Superfícia 37,51 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
103 m
92 m
35 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
75
Navèra Aquitània
Departament
40
Lanas Escut de Lanas
Arrondiment
401
Dacs
Canton
4027
Lo País Morcenés Tarusate (Tartàs Oèst avant 2015)
Intercom
244000766
CC deu País Tarusate
Cònsol Dominique Nougaro
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
360 ab.
Evolucion de la populacion

362 ab.
Densitat 10,34 ab./km²
Autras informacions
Gentilici beylonguais, beylonguaises (en francés)
Còde postal 40370
Còde INSEE 40040

Vath Longa[1] per Vailonca (Beylongue en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [bɛj'luŋkə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Petrus de Baielonke aus sègles XI-XII, Bailonque (mapas de 1638 e 1647), Bailongue (mapa de 1714), Baylongue (mapa de 1733) [2].

Dauzat qu'i ved videt longe « que ved luenh » estant lo borg sus ua tuqueta [3].

Bénédicte Boyrie-Fénié qu'arrefusa la proposicion de Dauzat perqué los toponimes d'aquera sòrta qu'an lo vèrbe a l'infinitiu. Jacques Boisgontier que prepausa un etime vath lonca per'mor d'ua mencion Vallelonga de 1509. Segon Boisgontier, Vath lonca que pòt passar a Vai lonca : vocalizacion de -t palatau davant -l, com Bètlòc prononciat [baj'lɔk], puei passatge normau de [aj] a [ɛj]; la vath en question qu'ei, totjorn segon Boisgontier, ua vath seca, mei bassa de 20 m, situada au nòrd deu borg e que's ved despuish aqueste. Aquera explicacion qu'ei mei solida que la de J.B. Orpustan, *baia longa « riu long ». La grafia prepausada per Bénédicte Boyrie-Fénié, *Vath Longa [2], permet pas, per la prumèra sillaba, de léger lo nom shens mòde d'emplec e arrefusa la precision necessària, regulara ortograficament, de l'assordiment de g.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Dominique Nougaro divèrs esquèrra professor de las escòlas
març 2001 2014 Jean-Claude Gourgues PS retirat
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 388, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
772 - -

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 1 047 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 895 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
504
393
372
317
305
300
318
331
344
350
2009 2010
353
355
363
365
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=166&Itemid=0&lang=oc
  2. 2,0 et 2,1 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 60
  3. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 81